Qəzəl 3646

لاله از رشک رخت خون جگر می گریدآتش از گرمی خوی تو شرر می گرید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3647

چه عجب گر ز بهاران به نوایی نرسیدفیض خار سر دیوار به پایی نرسید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3648

در جهان کس می عشرت نتوانست کشیدآروز پای فراغت نتوانست کشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3649

تا نهال تو قدر از گلشن تقدیر کشیدسرو را فاخته از طوق به زنجیر کشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 365

خط از سنگین دلی گفتم برآرد لعل دلبر راندانستم رگ گردن شود این رشته گوهر را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3650

از دل خونشده هرکس که شرابی نکشیددامن گل به کف آورد و گلابی نکشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3651

حسن آن روز که تشریف حیا می پوشیدعشق پیراهن یکرنگ وفا می پوشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3652

پنبه نبود که شد از سینه افگار سفیدچشم داغم شده از شوق نمکزار سفید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3653

می خلد بیشتر از تیر به دل موی سفیدکار شمشیر دو دم می کند ابروی سفید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3654

هرکه آسودگی از عالم امکان جویدثمر از بید و گل از خار مغیلان جوید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3655

غیر کی پیش تو پیغام مرا می گوید؟غرض آلود کجا حرف بجا می گوید؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3656

دست اسباب بگیرید و به سیلاب دهیدبه دل جمع، دگر داد شکر خواب دهید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3657

خوش بهاری است حریفان نظری بگشاییدبر دل از عالم ارواح دری بگشایید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3658

خوشا کسی که دل خود به چشم مست تو دادز سر گذشت و به دنبال این بلا افتاد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3659

بر آن سرم که بشویم ز دیده نقش سوادچه فتنه ها که مرا زین شب سیاه نزاد!

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 366

نسوزد دل به آه گرم من چرخ بد اختر راز دود تلخ پروا نیست چشم سخت مجمر را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3660

ز چشم بد رخ خوب ترا گزند مبادسرود بزم تو جز نغمه سپند مباد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3661

گل عذار تو از درد نیمرنگ مباد!به خنده تو ز تبخاله جای تنگ مباد!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3662

به دور لعل تو یاقوت از آب و رنگ افتادز چشم جوهریان چون سفال و سنگ افتاد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3663

ز روی خشت خم از جوش باده جام افتادبیار باده که طشت خرد ز بام افتاد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3664

ز خنده بر جگر حشر داشت (حق) نمکبه فتنه جنبش مژگان او زبان می داد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3665

من آن نیم که ز درد گران کنم فریادز سنگلاخ چو آب روان کنم فریاد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3666

گذشت از نظرم یار سرگران فریادنظر نکرد به این چشم خونفشان فریاد

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 3667

فروغ گوهر دل از سر زبان تابدصفای باغ ز رخسار باغبان تابد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.