Səfəvi dövrü
سرخوش از صحبت ارباب هوس می آیدشعله طور ز دلسوزی خس می آید
Qəzəl 3625چشم آیینه گر از خواب بهم می آیدمژه عاشق بیتاب بهم می آید
Qəzəl 3626از لب خلق دم باد خزان میآیدبوی کافور ازین مردهدلان میآید
Qəzəl 3627خانه بر دوش غریبی ز وطن میآیدرو خراشیده عقیقی به یمن میآید
Qəzəl 3628کلکم از سیر بدخشان سخن می آیدسرخ رو از سر میدان سخن می آید
Qəzəl 3629دلبری از خم گیسوی سخن می آیدبوی فیض از گل شب بوی سخن می آید
Qəzəl 363برآتش می گذارم خرقه پشمینه خود رانهان تا چند دارم در نمد آیینه خود را؟
Qəzəl 3630گر خس و خار ز گرداب برون می آیدخواجه از عالم اسباب برون می آید
Qəzəl 3631ناله ای کز دل بیدرد برون می آیدتیغی از پنجه نامرد برون می آید
Qəzəl 3632اگر از سنگ رگ سنگ برون میآیدریشه غم ز دل تنگ برون میآید
Qəzəl 3633خط ز خال لب جانانه برون می آیدآه افسوس ازین دانه برون می آید
Qəzəl 3634دعوی عشق ز هر بوالهوسی میآیددست بر سر زدن از هر مگسی میآید
Qəzəl 3635آب در دیده پیمانه می می آیداین چه شورست که از کوچه نی می آید
Qəzəl 3636چشم پرحرف و لب بوسه ربا می بایدحسن سهل است، ز معشوق ادا می باید
Qəzəl 3637هر طرف لاله رخی هست، نظر می بایدداغ بر روی هم افتاده، جگر می باید
Qəzəl 3638سرو بستان حیا غنچه جبین می بایدنرگس باغ ادب پرده نشین می باید
Qəzəl 3639عاشق آزرده و محزون و غمین می بایدصاحب گنج گهر تلخ جبین می باید
Qəzəl 364به زور خود شدی مغرور تا انداختی خود رانکردی گوش بر تعلیم ما تا باختی خود را
Qəzəl 3640از تماشا دل افسرده ما نگشایدگره از غنچه پیکان به صبا نگشاید
Qəzəl 3641تا به مژگان نرسد اشک، نظر نگشایداز صدف تا نرود، چشم گهر نگشاید
Qəzəl 3642بس که بیماری عشقم به رگ جان پیچیدساعدم رشته بر انگشت طبیبان پیچید
Qəzəl 3643شوقم از نامه به وصل تو فزونتر گردیدنامه بر آتش من دامن دیگر گردید
Qəzəl 3644نه همین دل ز سر زلف تو مفتون گردیدهرکه پیوست به این سلسله مجنون گردید
Qəzəl 3645درد می را به من خاک نشین بگذاریداز پی خیر بنایی به زمین بگذارید
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.