Qəzəl 3668

مرا به هر مژه ای اشک بی اثر چسبدچو غرقه ای که به هر موجه خطر چسبد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3669

به درد و داغ دل بیقرار می چسبدشرر به سوخته بی اختیار می چسبد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 367

لب یاقوت او تا داد از خط عرض لشکر راحصاری کرد در گرد یتیمی آب گوهر را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3670

قبا ز شرم بر آن سیمتن نمی چسبدکه شمع را به بدن پیرهن نمی چسبد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3671

نه موج از دل دریا کرانه می‌طلبدکه بهر محو شدن تازیانه می‌طلبد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3672

شبی ستاره دولت به بام ما افتدکه از لب تو شرابی به جام ما افتد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3673

اگر نقاب ازان روی دلپسند افتدبه شهر سوختگان قحطی سپند افتد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3674

زخ تو از نگه گرم خوش جلا گردداگرچه نفس از آیینه بی صفا گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3675

ز درد و داغ دل تیره خوش جلا گرددز گلخن آینه تار باصفا گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3676

دل از سفر ز بد و نیک باخبر گرددبه قدر آبله هر پای دیده ور گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3677

ز می فروغ لب یار بیشتر گرددز آب، آتش یاقوت شعله ور گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3678

ز درد و داغ، دل تیره دیده ور گرددزمین سوخته روشن به یک شرر گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3679

ز چهره تو نگه داغدار برگرددنسیم، سوخته زین لاله زار برگردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 368

زبان کوتاه باشد آشنای بحر گوهر رابلندی حجت عجزست بازوی شناور را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3680

تو سعی کن که دلت ساده از رقم گرددکه دل چو پاک شد از نقش، جام جم گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3681

ز بردباری من موج می شود لنگرز خاکساری من صدر آستان گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3682

ز کاهلی به نظرها جوان گران گرددکه هرکه مانده شود بار کاروان گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3683

ملایمت سپر خصم تندخو گرددشراب شیشه شکن عاجز کدو گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3684

ملایمت سپر خصم تندخو گرددشراب شیشه شکن عاجز کدو گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3685

ز چهره تو نظرها پرآب می‌گرددز آتش تو جگرها کباب می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3686

حجاب پرده چشم پرآب می‌گرددوگرنه دلبر ما بی‌نقاب می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3687

خوشا سعادت آن دل که آب می‌گرددکه شبنم آینه آفتاب می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3688

گل عذار تو بی‌آب و تاب می‌گرددسواد زلف تو موج سراب می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3689

به دیده آب اگر از آفتاب می‌گردددل از نظاره روی تو آب می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.