Səfəvi dövrü
جز آن دهن که ازو خنده سر برون آردکه دیده پسته که از خود شکر برون آرد؟
Qəzəl 3712چه غم ز خاطر ما دیدنی برون آرد؟چه خار از دل ما سوزنی برون آرد؟
Qəzəl 3713فروغ ذره به چشم من آب می آردکه تاب شعشعه آفتاب می آرد؟
Qəzəl 3714نظاره لب میگون خمار می آردگل عذار بتان خار خار می آرد
Qəzəl 3715چه نکهت است که باد بهار می آرد؟که هوش می بدر از دل، قرار می آرد
Qəzəl 3716کجا به حال مرا چاره ساز می آرد؟ز خویش هرکه مرا برده، باز می آرد
Qəzəl 3717نشاط عالم فانی ملال میآردچو لاله دل سیهی رنگ آل میآرد
Qəzəl 3718جواب نامه ما را صبا نمی آردبه چشم، کاغذی از توتیا نمی آرد
Qəzəl 3719چنان کز آن لب خامش عتاب می باردز آرمیدن ما اضطراب می بارد
Qəzəl 372O güləndam ki, onun çəkmişəm hər gün əzabın,Olmaram razı çəkə özgələr indi gülabın.
Qəzəl 3720طراوتی که ز رخسار یار می باردکجا ز ابر به چندین بهار می بارد؟
Qəzəl 3721درشتی از فلک شیشه رنگ می باردزمانه ای است که از شیشه سنگ می بارد
Qəzəl 3722درین چمن سرسبز آن برهنه پا داردکه چار موسم چون سرو یک قبا دارد
Qəzəl 3723کسی که با تو نشد آشنا که را دارد؟ترا کسی که ندارد چه آشنا دارد؟
Qəzəl 3724اگر چه قامت سرو اعتدال را داردکجا نزاکت آن نونهال را دارد؟
Qəzəl 3725که می تواند ازان چشم چشم بردارد؟که ریشه از صف مژگان به هر جگر دارد
Qəzəl 3726غریق عشق چه اندیشه از خطر دارد؟ز سر گذشته چه پروای دردسر دارد؟
Qəzəl 3727چه وسعت است که این بحر پرگهر داردکه هر حباب در او عالم دگر دارد
Qəzəl 3728ز چهره تو بهشت آب و تاب برداردز جلوه تو قیامت حساب بردارد
Qəzəl 3729تمام رس نبود باده ای که کف داردکه عیب دار بود گوهری که تف دارد
Qəzəl 373ز روی آتشینش حیرتی رو داد آتش راکه چندین عقده در کار از سپند افتاد آتش را
Qəzəl 3730هنوز نرگس او مستی ازل داردهنوز ملک دل از غمزه اش خلل دارد
Qəzəl 3731ز نقشهای غریب آنچه جام جم دارددل شکسته ما بی زیاد و کم دارد
Qəzəl 3732گلی که از عرق شرم دیده بان داردخط امان ز شبیخون بلبلان دارد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.