Qəzəl 3777

ز خویشتن سفری اختیار خواهم کرددل پیاده خود را سوار خواهم کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3778

نمی توان ز کرم منع باده خواران کردبه دست بسته سبو هرچه داشت احسان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3779

شکوفه مغز شعور مرا پریشان کردفروغ لاله سر توبه را چراغان کرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 378

ز دست یکدگر شکرلبان گیرند سنگش راز شیرینی به حلوا احتیاجی نیست جنگش را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3780

نظر بر آن رخ چون آفتاب نتوان کردبه یک نگاه دل خویش آب نتوان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3781

علاج غم به می خوشگوار نتوان کردبه آب، آینه را بی غبار نتوان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3782

تلاش بیخبری با شعور نتوان کردسفر ز خود به پر و بال مور نتوان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3783

تو را به یوسف مصر اشتباه نتوان کردقیاس آب روان را به چاه نتوان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3784

مرا ز خویش کی آن غنچه لب جدا می کرد؟به حرف و صوت اگر شوقم اکتفا می کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3785

اگر وطن به مقام رضا توانی کردغبار حادثه را توتیا توانی کرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3786

اگر نشسته سفر چون نظر توانی کردز هفت پرده نیلی گذر توانی کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3787

به خاک راه تو هرکس که جبهه سایی کردتمام عمر چو خورشید خودنمایی کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3788

ز رفتن تو دل خاکسار رفت به گردبنای صبر و شکیب و قرار رفت به گرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3789

دل غریب مرا بوی گل بجا آوردکز آن بهار خبرهای آشنا آورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 379

چه خوش باشد در آغوش آورم سرو روانش راکنم شیرازه اوراق دل، موی میانش را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3790

دم مسیح دل دردمند ما نخورداگر هلاک شود بازی دوا نخورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3791

ز عشق رشته جانی که پیچ و تاب نخوردز چشمه گهر شاهوار آب نخورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3792

دل شکسته من درد را دوا گیردنمک به دیده من رنگ توتیا گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3793

Natəvan cismidən hər dəm ucalar ahü-fəğan,Heç görübsən ki, çıxa ildırımı kolluqdan?

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3794

ز می مرا تب لرز خمار می‌گیردز صیقل آینه من غبار می‌گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3795

غزال چشم تو ره بر پلنگ می گیردحباب بحر تو باج از نهنگ می گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3796

ز یاد عیش مرا سینه زنگ می گیردز آب گوهرم آیینه زنگ می گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3797

ز ناقصان خرد من کمال می گیردز زنگ آینه من جمال می گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3798

ملال در دل آزاده جا نمی گیردزمین ساده ما نقش پا نمی گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.