Səfəvi dövrü
نه پشت پای بر اندیشه می توانم زدنه این درخت غم از ریشه می توانم زد
Qəzəl 380به زلف عنبرین روبند خوبان جلوه گاهش رابه نوبت پاس می دارند گلها خار راهش را
Qəzəl 3800ز کاوش دلم آزار رنگ می بازدبه پای من چو رسد خار رنگ می بازد
Qəzəl 3801Hüsnün görsə bir aşiq, o gülüstana baxar?Nərgizə, yasəmənə, laləyə, reyhana baxar?
Qəzəl 3802چو تیغ او به جبین چین جوهر اندازدبه نیم چشم زدن قحطی سر اندازد
Qəzəl 3803بهار را چمنت مست رنگ و بو سازدنقاب را رخت آیینه دورو سازد
Qəzəl 3804دل مرا نگه گرم یار می سازدستاره سوخته را این شرار می سازد
Qəzəl 3805کسی که خرده خود صرف باده می سازدز زنگ آینه خویش ساده می سازد
Qəzəl 3806ز آه من دل سنگین یار می لرزدز برق تیشه من کوهسار می لرزد
Qəzəl 3807دل شکسته عاشق به آه می لرزدهمیشه بر علم خود سپاه می لرزد
Qəzəl 3808ز شمع شهپر پروانه ها اگر سوزدمرا ز گرمی پرواز بال و پر سوزد
Qəzəl 3809ز گرمی نگهت آب در گهر سوزدز خنده نمکینت دل شکر سوزد
Qəzəl 381کنم نظاره چون بی پرده رخسار نکویش را؟که من پوشیده دارم از دل خود آرزویش را
Qəzəl 3810نفس به سینه ام از اضطراب می سوزدچنان که تیر شهاب از شتاب می سوزد
Qəzəl 3811نگه ز دیدن رخسار یار می سوزدنسیم صبح درین لاله زار می سوزد
Qəzəl 3812مرا ز باده گلگون دماغ می سوزدچو لاله باده من در ایاغ می سوزد
Qəzəl 3813به روی خوب تو هرکس ز خواب برخیزداگر ستاره بود آفتاب برخیزد
Qəzəl 3814نگه ز دیده من اشکبار برخیزدنفس ز سینه من زخمدار برخیزد
Qəzəl 3815بغیر خط که ز رخسار یار برخیزدکه دیده است ز آتش غبار برخیزد؟
Qəzəl 3816چه غم ز سینه به یاد وصال برخیزد؟چه تشنگی به سراب از سفال برخیزد؟
Qəzəl 3817ازین بساط کسی شادمانه برخیزدکه از سر دو جهان عارفانه برخیزد
Qəzəl 3818ز جلوه تو چو سیلاب الامان خیزدز پیش راه تو چون گرد آسمان خیزد
Qəzəl 3819به ناله ای ز دل ما چه درد می خیزد؟ز یک نسیم چه مقدار گرد می خیزد؟
Qəzəl 382نگاه عجز باشد گر زبانی هست عاشق رابود زخم نمایان، گر دهانی هست عاشق را
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.