Qəzəl 4104

انگور ما رسید و به خم رفت وباده شدشکر خدا که عقده مشکل گشاده شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4105

Gəldi yenə gül fəsli, bu əyyam təzələndi,Camın dodağın öp, yenə də cam təzələndi.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4106

پیری که بار عشق به دوش رضاکشددر گوش چرخ حلقه ز قد دوتا کشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4107

تا چند دل ترا به هوا وهوس کشدچون عنکبوت دام به صید مگس کشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4108

اشکم به خاک چهره سیلاب می کشددر گوش بحر حلقه گرداب میکشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4109

کلفت ز چرخ دیدهٔ بیدار می‌کشدروزن ز دود بیشتر آزار می‌کشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 411

فروغ مهر باشد دیده اخترشماران راصفای ماه باشد جبهه شب زنده داران را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4110

آیینه‌ام ز روشنی آزار می‌کشدخاطر به سیر سبزه زنگار می‌کشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4111

از روی درد هر که ز دل آه می کشدبی چشم زخم یوسفی از چاه می کشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4112

Bu fələk bir kimsədən əsla xəcalət çəkməyib,Göy üzü heç vaxt tutulmaqdan əziyyət çəkməyib.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4113

از سرگذشته سربه گریبان نمی کشداین شمع کشته ناز شبستان نمی کشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4114

چون غنچه هر که سربه گریبان نمی کشداز باغ برگ عیش به دامان نمی کشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4115

یک دل ز ناوک مژه او رها نشداین تیر کج ز هیچ شکاری خطا نشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4116

خط ترا که دید که زیر و زبر نشداین رشته راکه یافت که بی پاوسرنشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4117

چون چشم خوابناک که شوخی ازو چکداز آرمیدن دل من جستجو چکد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4118

شرم از نگاه آن گل سیراب می چکدزان تیغ الحذر که ازو آب می چکد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4119

از جلوه تو برگ ز پیوند بگسلدنشو ونما ز نخل برومند بگسلد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 412

نمی خواهیم روی تلخ ابر نوبهاران رابه مشت خار ما سرگرم کن آتش عذاران را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4120

ساقی به یک پیاله که وقت سحر رساندما را ازین جهان به جهان دگر رساند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4121

دل را کجا به زلف رسا می توان رسانداین پا شکسته را به کجا می توان رساند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4122

طی شد زمان پیری ودل داغدار ماندصیقل شکست وآینه ام در غبار ماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4123

O hünər sahibləri köçdü cahandan, qalmadı,Sərbəsər boşdur tamam indi gülüstan, qalmadı.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4124

نه آسمان سبو کش میخانه توانددر حلقه تصرف پیمانه تواند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4125

جمعی که دل به طره طرار بسته انداول کمر به رشته زنار بسته اند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.