Səfəvi dövrü
مردم ز فیض عالم بالا چه دیده اندغیر از حباب وموج ز دریا چه دیده اند
Qəzəl 4149گوش از برای نغمه تر آفریده اندوز بهر روی خوب نظرآفریده اند
Qəzəl 415زبان لاف رسوا می کند ناقص کمالان راکه رو بر خاک مالد پرفشانی بسته بالان را
Qəzəl 4150گر یار را غنی ز نیاز آفریده اندما را نیازمند به نازآفریده اند
Qəzəl 4151مردان اگر نفس به فراغت کشیدهانددر زیر آب تیغ شهادت کشیدهاند
Qəzəl 4152عشاق سر به جیب نه آسان کشیده اندجان داده اند و سر به گریبان کشیده اند
Qəzəl 4153عشاق دل به دیده روشن کشیده اندچون ذره رخت خویش به روزن کشیده اند
Qəzəl 4154از آفتاب چاشنی صبح شد بلندعمر دوباره یافت ز راه گداز قند
Qəzəl 4155جمعی که زیر خاک دل پاک می برندبا خود بهشت را به ته خاک می برند
Qəzəl 4156این غافلان که دست به پیمانه میبرنداز چشم شیر شمع به کاشانه میبرند
Qəzəl 4157قربانیان شکفته به قصاب برخورندچون پل بغل گشاده به سیلاب برخورند
Qəzəl 4158آزادگان کجا غم دستار می خورنداین پر دلان قسم به سر دارمی خورند
Qəzəl 4159چون حرف شکوه برق ز تیغ زبان زندتبخاله قفل خامشیم بر دهان زند
Qəzəl 416محابا نیست از برق حوادث خوشه چینان رانمی گیرد گریبان شحنه کوته آستینان را
Qəzəl 4160Bu göyün altı yenə əhli-duayla doludur,Kəbə Allah evidir, indi gədayla doludur.
Qəzəl 4161Sinəmin dağı ürəkdən od alıb, dad eləyər,Yelləyər sinəmi atəş, o da fəryad eləyər.
Qəzəl 4162گلزار جوش حسن خداداد میزندباغ از شکوفه موج پریزاد میزند
Qəzəl 4163ابر بهار سینه به گلزار می زندخون شفق علم ز سر خار می زند
Qəzəl 4164عاشق که حرف عشق به اغیار می زندآبی به روی صورت دیوار می زند
Qəzəl 4165فال وصال او دل رنجور میزنداین شمع گشته بین که در سور می زند
Qəzəl 4166خط تو راه دین ودل وهوش می زندته جرعه ای است این که به سرجوش می زند
Qəzəl 4167یاقوت با لب تودم از رنگ می زنداین خون گرفته بین که چه بر سنگ می زند
Qəzəl 4168زخم تو تیغ بر جگر ماه می زندداغ تو خیمه بر دل آگاه می زند
Qəzəl 4169زینسان که شیشه خنده مستانه می زندآخر شراب بر سر پیمانه می زند
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.