Səfəvi dövrü
بعد از فنا ز هستی ما شور شد بلنداز چوب دار رایت منصور شد بلند
Qəzəl 4214شد چون هدف سر که درین خاکدان بلندکز شش جهت نگشت صدای کمان بلند
Qəzəl 4215جمعی که زیر تیغ فنا دست وپا زنندچون موج پشت دست به آب بقا زنند
Qəzəl 4216آنها که در چمن قدح مل نمی زننددست نشاط در کمر گل نمی زنند
Qəzəl 4217اول ثنای عشق فصیحان اداکنندآری طعام را به نمک ابتدا کنند
Qəzəl 4218Haçan bu xalq əvəzsiz bir iş görüb, xudaya?Təzim edib əvvəlcə xudaya yox, təlaya.
Qəzəl 4219گر یوسف مرا به دو عالم بها کنندگرد کسادیم به نظر توتیا کنند
Qəzəl 422به چشم کم مبین ای کج نظر دلهای پر خون راکه ناز خیمه لیلی است در سر، داغ مجنون را
Qəzəl 4220جمعی که قطع راه به مژگان تر کنندچون رشته دست در کمر صد گهر کنند
Qəzəl 4221مردان به آب تیغ شهادت وضو کنندتا بی غبار سجده بر آن خاک کو کنند
Qəzəl 4222روزی که زخم کاهکشان را رفوکنندبر روی چاک سینه ما در فروکنند
Qəzəl 4223گیرم نقاب دور ز سیمای او کنندکو چشمی آنچنان که تماشای او کنند
Qəzəl 4224O adam ki, fəxr üçün əcdadını yad eyləyər,Bir sümük tapmış o, it tək könlünü şad eyləyər.
Qəzəl 4225مستان که رو در آینه جام می کنندخونها ز غصه در دل ایام می کنند
Qəzəl 4226یوسف رخان ز شوق سراغ تومی کننداز پیرهن فتیله داغ تومی کنند
Qəzəl 4227نازک لبان سخن به زبان تو می کننداین غنچه ها نظر به دهان تو می کنند
Qəzəl 4228مردان نظر سیاه به دنیا نمیکنندروز سفید خود شب یلدا نمیکنند
Qəzəl 4229چشمی کز انتظار سفیدش نمی کنندآیینه دار صبح امیدش نمی کنند
Qəzəl 423نبردم زیر خاک از عجز با خود دعوی خون رابه دست زخم دندان دادم آن لبهای میگون را
Qəzəl 4230آمد بهار وخلق به گلزار می رونددیوانگان به دامن کهسار می روند
Qəzəl 4231کی دلبران زصحبت دل سیر می شوندخوبان کجا ز آینه دلگیر می شوند
Qəzəl 4232Gözüm qalan deyildir mülki-malında Hindin,Toz-torpağa bələndim mən ki, yolunda Hindin.
Qəzəl 4233توفیق درد و داغ به هر دل نمی دهنداین فیض را به هر دل غافل نمی دهند
Qəzəl 4234از عیب پاک شو که هنرها همیدهنددست از خزف بشو که گهرها همیدهند
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.