Qəzəl 6242

ز آه من ندارد هیچ پروا کج کلاه منز شوخی می کند چون زلف خود بازی به آه من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6243

اگر اشک پشیمانی نگردد عذرخواه منبپوشد چشمه خورشید را گرد گناه من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6244

به خون غلطد چمن از ناله دردآشنای منقفس پر گل شود از بلبل رنگین نوای من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6245

دل نشکسته نتوان برد از ارض و سما بیروننمی آید مسلم دانه ای زین آسیا بیرون

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6246

به جز خالش که خط عنبرین فام آورد بیرونکدامین دانه را دیدی ز خود دام آورد بیرون؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6247

ز بزم وصل ذوق انتظارم می کشد بیرونز پای گل به صحرا خارخارم می کشد بیرون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6248

منه زنهار ای غافل ز حد خود قدم بیرونکه ریزد خون خود صیدی که آید از حرم بیرون

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6249

ز ابر آن روز آید روشنی بخش جهان بیرونکه آید از نقاب شرم روی دلستان بیرون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 625

کجا به دام کشد سایه نهال مراشکوفه خنده شیرست از ملال مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6250

چو آید از چمن آن یوسف گل پیرهن بیرونگل از دنبالش آید چون زلیخا از چمن بیرون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6251

شنیدم دختر رز را ز محفل کرده ای بیرونبه جان خود بگو جانا که از دل کرده ای بیرون؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6252

نیم غمگین که مرگ آرد مرا از زندگی بیرونازین داغم که می آرد ز شغل بندگی بیرون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6253

اگر پوشیده گردد دیگران را تن ز پیراهنتن سیمین جانان می شود روشن ز پیراهن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6254

عالمی نیست که عزلت نبود بهتر از آننیست کنجی که قناعت نبود بهتر از آن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6255

آب شد بس که در آتشکده دل پیکاندل مجنون مرا گشت سلاسل پیکان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6256

ای لب لعل تو مهر لب شیرین سخنانگوی چوگان خم زلف تو سیمین ذقنان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6257

نیست بی مغز حقیقت سخن خودشکنانگوش را تنگ شکرساز ازین خوش سخنان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6258

چشم خورشید به رخسار تو باشد روشننیست یک سرو به غیر از تو درین سبز چمن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6259

می دهم گرچه به ظاهر چو قلم داد سخنسر مویی خبرم نیست ز ایجاد سخن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 626

چه احتیاج دلیل است در رحیل مرا؟چو سیل جذبه دریاست بس دلیل مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6260

چند دندان تأمل به جگر افشردن؟چون صدف اشک فرو خوردن و گوهر کردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6261

دیده زان حسن به سامان چه تواند بردن؟مور از خوان سلیمان چه تواند بردن؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6262

در دل سخت تو نتوان به سخن جا کردننتوان غنچه پیکان به نفس وا کردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6263

نیست مقدور علاج غم دنیا کردنگره از جبهه به ناخن نتوان وا کردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.