Qəzəl 6351

شده است در همه عالم سمر غریبی مندویده است به هر رهگذر غریبی من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6352

رحیم شد دل دشمن ز ناتوانی منحصار آهن من گشت شیشه جانی من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6353

کسی که می نهد از حد خود قدم بیرونکبوتری است که می آید از حرم بیرون

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6354

ز تن شکفته رود جان صادقان بیرونکه تیر راست جهد صاف از کمان بیرون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6355

لب ترا خط سبز آمد از کمین بیرونچه زهر بود که آمد ازین نگین بیرون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6356

غم حریص ز دینار می شود افزونز گنج پیچ و خم مار می شود افزون

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6357

ز نقش چپ رود آب سیه به جوی نگینز نقش راست نگردد سیاه روی نگین

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6358

ز بی قراری من می کند سفر بالینز دست خویش کنم چو سبو مگر بالین

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6359

در آتش است نعل می ناب دیگرانرنگین مساز خانه ز اسباب دیگران

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 636

بود به حفظ خدا دل قوی ضعیفان راکه سهم شیر نگهبان بود نیستان را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6360

خون دل است باده گلفام عاشقانچون لاله داغدار بود کام عاشقان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6361

چرخ مقوس است ترا خانه کمانبگذر چو تیر راست ز کاشانه کمان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6362

گشتم غبار و غیرت ناورد من هماندر چشم خصم خاک زند گرد من همان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6363

مژگان او ز سنگ کند جوی خون رواناز سنگ این خدنگ کند جوی خون روان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6364

چند ای دل غمین به مداران گریستن؟عیب است قطره قطره ز دریا گریستن

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 6365

خامی بود سر از پی دنیا گذاشتنکاین صید رام می شود از وا گذاشتن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6366

امروز رخ نشسته به خون جگر سخناز صلب خامه آمده با چشم تر سخن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6367

بوی گل و نسیم صبا می توان شدنگر بگذری ز خویش چها می توان شدن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6368

پیش قضای حق دم چون و چرا مزندر بحر بی کنار عبث دست و پا مزن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6369

خاکم به چشم در نگه واپسین مزنزنهار بر چراغ سحر آستین مزن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 637

ز اشک گرم خطر نیست خار مژگان راکه چشم شیر نگهبان بود نیستان را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6370

دلهای صیقلی بود آیینه دار حسنآیینه چشم شور بود در دیار حسن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6371

دل را به هم شکن که فروزان شود ز حسنکآیینه شکسته چراغان شود ز حسن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6372

دل را به آتش نفس گرم آب کنای غافل از خزان گل خود را گلاب کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.