Səfəvi dövrü
چون تخم سوخته است ز سودا دماغ منکز ابر نوبهار شود تازه داغ من
Qəzəl 6396موقوف انقطاع بود اتصال مناز خود گسستن است کمند غزال من
Qəzəl 6397دل می برد ز قند مکرر کلام مننی می کند به ناخن شکر کلام من
Qəzəl 6398از دستبرد ناله آتش زبان منچون جوی شیر، آب شده است استخوان من
Qəzəl 6399فیض نسیم صبح بود با فغان منبر شاخ گل گران نبود آشیان من
Qəzəl 640چه حاجت است به خال آن بیاض گردن را؟ستاره نقطه سهوست صبح روشن را
Qəzəl 6400در روز حشر سایه کوه گناه منگردید از آفتاب قیامت پناه من
Qəzəl 6401گمراه شد ز غفلت من رهنمای منگردید میل چشم عصاکش عصای من
Qəzəl 6402آرد به وجد سوختگان را نوای منمردافکن است باده مردآزمای من
Qəzəl 6403شد خشک از گشودن لب آبروی منآخر چو غنچه جام تهی شد سبوی من
Qəzəl 6404نازکترست از رگ جان گفتگوی منباریک شد محیط چو آمد به جوی من
Qəzəl 6405زین گریه ها که هست گره در گلوی منپیدا شود دو زخم نمایان به روی من
Qəzəl 6406هر شبنمی است دیده بینا درین چمنزنهار ناشمرده منه پا درین چمن
Qəzəl 6407گریان ز کوی او دل ما می رود برونزین باغ، آب رو به قفا می رود برون
Qəzəl 6408از تن خجل ز شرم گنه رفت جان برونچون ناوک کجی که رود از کمان برون
Qəzəl 6409هر تیره دل کجا شنود بوی پیرهن؟دلهای باصفا شنود بوی پیرهن
Qəzəl 641ز کوه غم دل و دست گشاده را غم نیستکه سنگ، بار نگردد به دل فلاخن را
Qəzəl 6410افشان خال بر رخ آن دلربا ببیندر روز اگر ستاره ندیدی بیا ببین
Qəzəl 6411در انتهای کار خود از ابتدا ببینزان پیشتر که خاک شوی زیر پا ببین
Qəzəl 6412آن چشم مست و غمزه هشیار را ببیندر عین خواب، دولت بیدار را ببین
Qəzəl 6413ما از صفای سینه بی کینه بر زمینمالیده ایم چهره آیینه بر زمین
Qəzəl 6414بی درد مشکل است سخن گفتن این چنینرنگین شود سخن ز جگر سفتن این چنین
Qəzəl 6415با درد بود صاف دل ساغر مستاننخوت نفروشد به خزف گوهر مستان
Qəzəl 6416صاف است به گردون دل بی کینه مستانزنگار نگیرد به خود آیینه مستان
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.