Qəzəl 6395

چون تخم سوخته است ز سودا دماغ منکز ابر نوبهار شود تازه داغ من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6396

موقوف انقطاع بود اتصال مناز خود گسستن است کمند غزال من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6397

دل می برد ز قند مکرر کلام مننی می کند به ناخن شکر کلام من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6398

از دستبرد ناله آتش زبان منچون جوی شیر، آب شده است استخوان من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6399

فیض نسیم صبح بود با فغان منبر شاخ گل گران نبود آشیان من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 640

چه حاجت است به خال آن بیاض گردن را؟ستاره نقطه سهوست صبح روشن را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6400

در روز حشر سایه کوه گناه منگردید از آفتاب قیامت پناه من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6401

گمراه شد ز غفلت من رهنمای منگردید میل چشم عصاکش عصای من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6402

آرد به وجد سوختگان را نوای منمردافکن است باده مردآزمای من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6403

شد خشک از گشودن لب آبروی منآخر چو غنچه جام تهی شد سبوی من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6404

نازکترست از رگ جان گفتگوی منباریک شد محیط چو آمد به جوی من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6405

زین گریه ها که هست گره در گلوی منپیدا شود دو زخم نمایان به روی من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6406

هر شبنمی است دیده بینا درین چمنزنهار ناشمرده منه پا درین چمن

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 6407

گریان ز کوی او دل ما می رود برونزین باغ، آب رو به قفا می رود برون

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6408

از تن خجل ز شرم گنه رفت جان برونچون ناوک کجی که رود از کمان برون

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6409

هر تیره دل کجا شنود بوی پیرهن؟دلهای باصفا شنود بوی پیرهن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 641

ز کوه غم دل و دست گشاده را غم نیستکه سنگ، بار نگردد به دل فلاخن را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6410

افشان خال بر رخ آن دلربا ببیندر روز اگر ستاره ندیدی بیا ببین

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6411

در انتهای کار خود از ابتدا ببینزان پیشتر که خاک شوی زیر پا ببین

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6412

آن چشم مست و غمزه هشیار را ببیندر عین خواب، دولت بیدار را ببین

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6413

ما از صفای سینه بی کینه بر زمینمالیده ایم چهره آیینه بر زمین

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6414

بی درد مشکل است سخن گفتن این چنینرنگین شود سخن ز جگر سفتن این چنین

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6415

با درد بود صاف دل ساغر مستاننخوت نفروشد به خزف گوهر مستان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6416

صاف است به گردون دل بی کینه مستانزنگار نگیرد به خود آیینه مستان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.