Qəzəl 6417

تا از خودی خود نبریدند عزیزانچون نی به مقامی نرسیدند عزیزان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6418

حیرت زدگان را نشود خواب پریشاندر ساغر گوهر نشود آب پریشان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6419

سیلاب حواس است نظرهای پریشانتخم نگرانی است خبرهای پریشان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 642

Heyrətə saldın, əzizim, gəlişinlə bağı sən,Səni görcək maraq ilə baxaraq susdu süsən.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6420

از ریگ توان روغن بادام گرفتننتوان ز خسیسان جهان کام گرفتن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6421

گر محو ز خاطر شود اندیشه مردنممکن بود از دل غم صدساله ستردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6422

بی آب نگردد گهر حسن ز دیدنباریک نگردد لب ساغر ز مکیدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6423

خونابه درد از دل غم پیشه طلب کنآن باده گلرنگ ازین شیشه طلب کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6424

اندیشه زاد از سر بی مغز بدر کنچون ماه تمام از دل خود زادسفر کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6425

در عشق اگر صادقی از قرب حذر کنچون آینه از دور قناعت به نظر کن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6426

دزدیده در آن ابروی پیوسته نظر کنزنهار ازین دزد کمربسته حذر کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6427

از زلف پر از پیچ و خم یار حذر کنهر چند فسونسازی ازین مار حذر کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6428

جانا که ترا گفت که ترک می و نی کن؟بردار لب از ساغر و خون در دل می کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6429

ای دل به خرابات حقیقت گذری کنخود را به دو پیمانه جهان دگری کن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 643

چه حاجت است به گلگونه، روی گلگون را؟نشسته است به خون هیچ ساده دل خون را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6430

لب تشنگی حرص ندارد جگر منخشک از قدح شیر برآید شکر من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6431

هر چند به ظاهر چون روان در بدنم منچون معنی بیگانه غریب وطنم من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6432

از داغ بود چهره افروخته منگردد ز شرر زنده دل سوخته من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6433

یک چند خواب راحت بر خود حرام گرداندر ملک بی نشانی خود را به نام گردان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6434

اشکی که از ندامت ریزند باده خوارانشیرازه نشاط است چون رشته های باران

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6435

دارد متاع یوسف در هر گذر صفاهانامروز خوش قماشی ختم است بر صفاهان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6436

چون غنچه هر که ننشست در خار تا به گردناز می نشد چو مینا سرشار تا به گردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6437

ای قامت بلندت معراج آفریدنیک شیوه خرامت در پیش پا ندیدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6438

ای خطت رهنمای سوختگانلب لعلت دوای سوختگان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.