Səfəvi dövrü
ز شرم قد بلند تو آب گردد سروبه زیر خاک نهان از حجاب گردد سرو
Qəzəl 6527Düşmə sən ardına o sərvi-rəvanın, getmə,Oğrun-oğrun bax ona, vardı ziyanın, getmə.
Qəzəl 6528روزی که پسته دید لب همچو قند اوشد خنده زهر در دهن نیم خند او
Qəzəl 6529شد خط مشکبار عیان از عذار اوجوهرنما شد آینه بی غبار او
Qəzəl 653رسیده است به آفاق صیت دولت ماتپیدن دل بی تاب ماست نوبت ما
Qəzəl 6530خطت که رفت در بغل هاله ماه ازوپوشیده است کعبه پلاس سیاه ازو
Qəzəl 6531میخانه ای که شوق تو باشد مدام اودایم به زور باده زند دور، جام او
Qəzəl 6532از گِرد خط گرفته، مباد آفتاب توچندان که خاک اوست روان باد آب تو
Qəzəl 6533چون سر زند ز مشرق زین آفتاب توصد شاخ گل پیاده رود در رکاب تو
Qəzəl 6534از بس ز خون ما شده گلگون عقیق تودر ساغر سهیل کند خون عقیق تو
Qəzəl 6535خون لاله لاله می چکد از رنگ آل توگلگونه همند جلال و جمال تو
Qəzəl 6536نتوان در آب و آینه دیدن مثال توچون مد آه سایه ندارد نهال تو
Qəzəl 6537از بس که سرکش است قد چون نهال تودر آب هم نگون ننماید مثال تو
Qəzəl 6538ای فتنه سایه پرور سرو روان تومه در کمند کاکل عنبرفشان تو
Qəzəl 6539تا کرد تیغ غمزه حمایل نگاه توشد سرمه گوشه گیر ز چشم سیاه تو
Qəzəl 654به هر ترنمی از جای می رود دل ماسبک رکاب چو بوی گل است محمل ما
Qəzəl 6540ای شاخ گل شکسته طرف کلاه توپیچ و خم بنفشه ز خط سیاه تو
Qəzəl 6541در خون نشست لاله ز چشم سیاه توگل گوشه گیر گشت ز طرف کلاه تو
Qəzəl 6542مپسند پر ز داغ کنم از جفای توآن کیسه ها که دوخته ام بر وفای تو
Qəzəl 6543کردم اگر چه هر دو جهان رونمای تواز بی بضاعتی خجلم از لقای تو
Qəzəl 6544در هیچ پرده نیست، نباشد نوای توعالم پُر است از تو و خالی است جای تو
Qəzəl 6545ای دل گشاد کار خود از آن و این مجواین قفل را کلید ز هر آستین مجو
Qəzəl 6546دام و کمند گردن دلهاست آرزودل مشت خار و موجه دریاست آرزو
Qəzəl 6547Bir saf ürək qoyubmu qala ruzigar, hanı?Aləm tamam qaranlıq olub, aynadır, hanı?
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.