Qəzəl 6526

ز شرم قد بلند تو آب گردد سروبه زیر خاک نهان از حجاب گردد سرو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6527

Düşmə sən ardına o sərvi-rəvanın, getmə,Oğrun-oğrun bax ona, vardı ziyanın, getmə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6528

روزی که پسته دید لب همچو قند اوشد خنده زهر در دهن نیم خند او

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6529

شد خط مشکبار عیان از عذار اوجوهرنما شد آینه بی غبار او

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 653

رسیده است به آفاق صیت دولت ماتپیدن دل بی تاب ماست نوبت ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6530

خطت که رفت در بغل هاله ماه ازوپوشیده است کعبه پلاس سیاه ازو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6531

میخانه ای که شوق تو باشد مدام اودایم به زور باده زند دور، جام او

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6532

از گِرد خط گرفته، مباد آفتاب توچندان که خاک اوست روان باد آب تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6533

چون سر زند ز مشرق زین آفتاب توصد شاخ گل پیاده رود در رکاب تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6534

از بس ز خون ما شده گلگون عقیق تودر ساغر سهیل کند خون عقیق تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6535

خون لاله لاله می چکد از رنگ آل توگلگونه همند جلال و جمال تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6536

نتوان در آب و آینه دیدن مثال توچون مد آه سایه ندارد نهال تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6537

از بس که سرکش است قد چون نهال تودر آب هم نگون ننماید مثال تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6538

ای فتنه سایه پرور سرو روان تومه در کمند کاکل عنبرفشان تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6539

تا کرد تیغ غمزه حمایل نگاه توشد سرمه گوشه گیر ز چشم سیاه تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 654

به هر ترنمی از جای می رود دل ماسبک رکاب چو بوی گل است محمل ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6540

ای شاخ گل شکسته طرف کلاه توپیچ و خم بنفشه ز خط سیاه تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6541

در خون نشست لاله ز چشم سیاه توگل گوشه گیر گشت ز طرف کلاه تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6542

مپسند پر ز داغ کنم از جفای توآن کیسه ها که دوخته ام بر وفای تو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6543

کردم اگر چه هر دو جهان رونمای تواز بی بضاعتی خجلم از لقای تو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6544

در هیچ پرده نیست، نباشد نوای توعالم پُر است از تو و خالی است جای تو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6545

ای دل گشاد کار خود از آن و این مجواین قفل را کلید ز هر آستین مجو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6546

دام و کمند گردن دلهاست آرزودل مشت خار و موجه دریاست آرزو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6547

Bir saf ürək qoyubmu qala ruzigar, hanı?Aləm tamam qaranlıq olub, aynadır, hanı?

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.