Səfəvi dövrü
از اشک ماست پاکی دامان صبحگاهاز آه سرد ماست رگ جان صبحگاه
Qəzəl 6614در جسم خاکسار مرا جان سوختهباشد سفال تشنه و ریحان سوخته
Qəzəl 6615لاله است این که از جگر خاک سرزده؟یا لیلی است سر ز سیه خانه برزده
Qəzəl 6616ای عالم از ظهور صفاتت عیان شدهبست و گشاد دست تو دریا و کان شده
Qəzəl 6617خط غبار گرد رخ یار آمدهخورشید حسن بر سر دیوار آمده
Qəzəl 6618جام صبوح خورده ز خلوت برآمدهپرشورتر ز صبح قیامت برآمده
Qəzəl 6619تا سبزه خط از لب جانان برآمدهآه از نهاد چشمه حیوان برآمده
Qəzəl 662رسیده است به معراج اوج پستی ماهزار پایه کم از نیستی است هستی ما
Qəzəl 6620چون غافل است دل ز حق از دل چه فایده؟بی لیلی از نظاره محمل چه فایده؟
Qəzəl 6621آن را که نیست دلبری از دل چه فایده؟جایی که برق نیست ز حاصل چه فایده؟
Qəzəl 6622محجوب را ز صحبت جانان چه فایده؟پوشیده چشم را ز گلستان چه فایده؟
Qəzəl 6623در دور خط به حرف رسیدن چه فایده؟در وقت عزل شکوه شنیدن چه فایده؟
Qəzəl 6624کی بخت خفته وا کند از کار ما گره؟از رشته هیچ کس نگشاید به پا گره
Qəzəl 6625بگشا ز بال همت عالی مکان گرهتا کی شوی چو بیضه درین آشیان گره؟
Qəzəl 6626در دل چو غنچه چند کنی رنگ و بو گره؟واکن به ناخن از دل پرآرزو گره
Qəzəl 6627ای راز نه فلک ز جبینت عیان همهدر دامن تو حاصل دریا و کان همه
Qəzəl 6628هر چند هست مشرق دیدار آینهباشد نظر به سینه من تار آینه
Qəzəl 6629تا کرد خانه از رخ او روشن آینهگیرد ز آفتاب به گل روزن آینه
Qəzəl 663شکست رنگ می از ترک میگساری مانمک به چشم قدح ریخت هوشیاری ما
Qəzəl 6630ساقی قدحی از می اسرار مرا دهیک قطره ازان قلزم زخار مرا ده
Qəzəl 6631تا سرو ترا راه به گلزار فتادهگل گشته به تعظیم تو از شاخ پیاده
Qəzəl 6632از توبه شود سرکشی نفس زیادهگیرندگی سگ شود افزون ز قلاده
Qəzəl 6633زلفی که بر آن طرف بناگوش فتادهشامی است که با صبح هم آغوش فتاده
Qəzəl 6634از حسن تو یک رقعه به گلزار رسیدهاز زلف تو یک نافه به تاتار رسیده
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.