Qəzəl 6613

از اشک ماست پاکی دامان صبحگاهاز آه سرد ماست رگ جان صبحگاه

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6614

در جسم خاکسار مرا جان سوختهباشد سفال تشنه و ریحان سوخته

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6615

لاله است این که از جگر خاک سرزده؟یا لیلی است سر ز سیه خانه برزده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6616

ای عالم از ظهور صفاتت عیان شدهبست و گشاد دست تو دریا و کان شده

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6617

خط غبار گرد رخ یار آمدهخورشید حسن بر سر دیوار آمده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6618

جام صبوح خورده ز خلوت برآمدهپرشورتر ز صبح قیامت برآمده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6619

تا سبزه خط از لب جانان برآمدهآه از نهاد چشمه حیوان برآمده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 662

رسیده است به معراج اوج پستی ماهزار پایه کم از نیستی است هستی ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6620

چون غافل است دل ز حق از دل چه فایده؟بی لیلی از نظاره محمل چه فایده؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6621

آن را که نیست دلبری از دل چه فایده؟جایی که برق نیست ز حاصل چه فایده؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6622

محجوب را ز صحبت جانان چه فایده؟پوشیده چشم را ز گلستان چه فایده؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6623

در دور خط به حرف رسیدن چه فایده؟در وقت عزل شکوه شنیدن چه فایده؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6624

کی بخت خفته وا کند از کار ما گره؟از رشته هیچ کس نگشاید به پا گره

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6625

بگشا ز بال همت عالی مکان گرهتا کی شوی چو بیضه درین آشیان گره؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6626

در دل چو غنچه چند کنی رنگ و بو گره؟واکن به ناخن از دل پرآرزو گره

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6627

ای راز نه فلک ز جبینت عیان همهدر دامن تو حاصل دریا و کان همه

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 6628

هر چند هست مشرق دیدار آینهباشد نظر به سینه من تار آینه

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6629

تا کرد خانه از رخ او روشن آینهگیرد ز آفتاب به گل روزن آینه

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 663

شکست رنگ می از ترک میگساری مانمک به چشم قدح ریخت هوشیاری ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6630

ساقی قدحی از می اسرار مرا دهیک قطره ازان قلزم زخار مرا ده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6631

تا سرو ترا راه به گلزار فتادهگل گشته به تعظیم تو از شاخ پیاده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6632

از توبه شود سرکشی نفس زیادهگیرندگی سگ شود افزون ز قلاده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6633

زلفی که بر آن طرف بناگوش فتادهشامی است که با صبح هم آغوش فتاده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6634

از حسن تو یک رقعه به گلزار رسیدهاز زلف تو یک نافه به تاتار رسیده

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.