Səfəvi dövrü
از ناله نسیمیش به بستان نرسیدهاز گریه غباریش به دامان نرسیده
Qəzəl 6636تا دیده خود کرد چو دستار شکوفهبرکرد سر از پیرهن یار شکوفه
Qəzəl 6637در مجمع ما نیست کسی را غم خانهچون ریگ روان قافله ماست روانه
Qəzəl 6638ای چشم تو خونریزتر از دور زمانهمژگان ترا مردمک دیده نشانه
Qəzəl 6639دلگیر نیست از تن، جانهای زنگ بستهکنج قفس بهشت است، بر مرغ پرشکسته
Qəzəl 664رسید صبر به فریاد بینوایی ماکلید روزی ما شد شکسته پایی ما
Qəzəl 6640عشق اختیار دل را از دست ما گرفتهطوفان عنان کشتی از ناخدا گرفته
Qəzəl 6641بیگانگی ز حد رفت ساقی می صفا دهما را ز خویش بستان خود را دمی به ما ده
Qəzəl 6642آن خوش پسر برآمد از خانه می کشیدهمایل به اوفتادن چون میوه رسیده
Qəzəl 6643چون چنگ هر رگ من، دارد سری به نالهدارد نشان داغی، هر عضو من چو لاله
Qəzəl 6644خراب گشت ز می زاهد شراب ندیدهکه تاب آب ندارد سفال تاب ندیده
Qəzəl 6645به جرم این که کله کج نهاده است شکوفهبه روی خاک مذلت فتاده است شکوفه
Qəzəl 6646مباش از سخن سخت در شکست پیالهکه بهتر از ید بیضاست پشت دست پیاله
Qəzəl 6647به حوالی دو چشمش حشم بلا نشستهچو قبیله گرد لیلی همه جابجا نشسته
Qəzəl 6648کشد گر به صورت ز دل صد زبانهبه معنی بود نور آتش یگانه
Qəzəl 6649ای که از شغل عمارت غافل از دل گشتهایاز سگ خاموش گیر خاک غافل گشتهای
Qəzəl 665هزار حیف که گل کرد بینوایی مابه چشم آبله آمد برهنه پایی ما
Qəzəl 6650کیستم من؟ مشت خار در محیط افتادهایدل به دریا کرده ای، کشتی به طوفان دادهای
Qəzəl 6651بوسهای قیمت از آن لبها به صد جان کردهایبرخوری از نعمت خوبی، که ارزان کردهای
Qəzəl 6652با لباس عنبرین امروز جولان کردهایسرو را در جامه قمری خرامان کردهای
Qəzəl 6653می فشانم آستین بر افسر گوهرنگارتا سرم را زیر پای خوش خرام آورده ای
Qəzəl 6654از نمکدان تو محشر گرد بیرون رانده ایبرق پیش خوی تندت پای در گل مانده ای
Qəzəl 6655در تمام عمر اگر یک روز عاشق بوده ایاز حساب زندگی روز شمار آسوده ای
Qəzəl 6656ای در آتش از هوایت نعل هر سیارهایاز بیابان تمنای تو خضر آوارهای
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.