Qəzəl 6635

از ناله نسیمیش به بستان نرسیدهاز گریه غباریش به دامان نرسیده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6636

تا دیده خود کرد چو دستار شکوفهبرکرد سر از پیرهن یار شکوفه

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6637

در مجمع ما نیست کسی را غم خانهچون ریگ روان قافله ماست روانه

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6638

ای چشم تو خونریزتر از دور زمانهمژگان ترا مردمک دیده نشانه

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6639

دلگیر نیست از تن، جانهای زنگ بستهکنج قفس بهشت است، بر مرغ پرشکسته

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 664

رسید صبر به فریاد بینوایی ماکلید روزی ما شد شکسته پایی ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6640

عشق اختیار دل را از دست ما گرفتهطوفان عنان کشتی از ناخدا گرفته

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6641

بیگانگی ز حد رفت ساقی می صفا دهما را ز خویش بستان خود را دمی به ما ده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6642

آن خوش پسر برآمد از خانه می کشیدهمایل به اوفتادن چون میوه رسیده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6643

چون چنگ هر رگ من، دارد سری به نالهدارد نشان داغی، هر عضو من چو لاله

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6644

خراب گشت ز می زاهد شراب ندیدهکه تاب آب ندارد سفال تاب ندیده

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6645

به جرم این که کله کج نهاده است شکوفهبه روی خاک مذلت فتاده است شکوفه

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6646

مباش از سخن سخت در شکست پیالهکه بهتر از ید بیضاست پشت دست پیاله

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6647

به حوالی دو چشمش حشم بلا نشستهچو قبیله گرد لیلی همه جابجا نشسته

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6648

کشد گر به صورت ز دل صد زبانهبه معنی بود نور آتش یگانه

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6649

ای که از شغل عمارت غافل از دل گشته‌ایاز سگ خاموش گیر خاک غافل گشته‌ای

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 665

هزار حیف که گل کرد بینوایی مابه چشم آبله آمد برهنه پایی ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6650

کیستم من؟ مشت خار در محیط افتاده‌ایدل به دریا کرده ای، کشتی به طوفان داده‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6651

بوسه‌ای قیمت از آن لب‌ها به صد جان کرده‌ایبرخوری از نعمت خوبی، که ارزان کرده‌ای

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6652

با لباس عنبرین امروز جولان کرده‌ایسرو را در جامه قمری خرامان کرده‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6653

می فشانم آستین بر افسر گوهرنگارتا سرم را زیر پای خوش خرام آورده ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6654

از نمکدان تو محشر گرد بیرون رانده ایبرق پیش خوی تندت پای در گل مانده ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6655

در تمام عمر اگر یک روز عاشق بوده ایاز حساب زندگی روز شمار آسوده ای

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6656

ای در آتش از هوایت نعل هر سیاره‌ایاز بیابان تمنای تو خضر آواره‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.