Qəzəl 657

Qırmızı qan kimidir çün şərabı şişəmizin,Qəlbi incitməyəcək inqilabı şişəmizin.

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 6570

عمر خود صرف نصیحت ساختم بی فایدهدر زمین شور تخم انداختم بی فایده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6571

در گلستان برگ عیش اندوختم بی فایدهچون گل از جمعیت خود سوختم بی فایده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6572

بی توام در دل شراب ناب می گردد گرهدر زمین تشنه من آب می گردد گره

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6573

در گلویم اشک رنگارنگ می گردد گرهکاروان در راههای تنگ می گردد گره

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6574

در دل من رشته آمال می گردد گرهزلف در این تنگنا چون خال می گردد گره

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6575

در دل از نادان فزون صاحب هنر دارد گرهسرو موزون از درختان بیشتر دارد گره

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 6576

رحم کردن بر ستمکاران، ستم بر عالمی استپنبه بر داغ پلنگ خشمگین بیجا منه

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6577

بی تأمل بر بساط پاکبازان پا منهتا نشویی دست از جان پای در دریا منه

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6578

بر دل ارباب حاجت دست خود بی زر منهآستین خشک را بر دیده های تر منه

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6579

دل ز غفلت چون خودآرایان به رنگ و بو منهچون گل از هر شبنمی آیینه بر زانو منه

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 658

ز عمر باج ستاند می دو ساله مابه آفتاب شبیخون زند پیاله ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6580

از دل سودایی ما آسمان رنگ است کوهاز هلال تیشه ما آتشین چنگ است کوه

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6581

تیشه زد بر پای خود هر کس که زد بر پای کوهدست کوته دار چون فرهاد از ایذای کوه

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6582

صباحت آب در گلزارش از جوی گهربستهنزاکت رشته جان را بر آن موی کمر بسته

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6583

به ساغر نقل کرد از خم شراب آهسته آهستهبرآمد از پس کوه آفتاب آهسته آهسته

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6584

به مطلب می رسد جویای کام آهسته آهستهز دریا می کشد صیاد دام آهسته آهسته

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6585

Mənə ram oldu ol sərvi-rəvan ahəstə-ahəstə,Zora düşməz, çəkilsə çün kəman ahəstə-ahəstə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6586

نه تبخاله است بر گرد دهان یار افتادهکه گوهرها برون از مخزن اسرار افتاده

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6587

مدان از بی نیازی طبع من گر سرکش افتادهکه از بی روغنی ها در چراغم آتش افتاده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6588

مگر در باغ راه جلوه جانانه افتاده؟که از مستی ز دست شاخ گل پیمانه افتاده

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6589

شنیدم آه گرمی با تو گستاخانه سرکردهبه جسم نازکت بیماری چشمت اثر کرده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 659

حدیث خام مجویید در رساله مابه مهر داغ رسیده است برگ لاله ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6590

که یارب گرم در رخسار آن نازک میان دیده؟که آن موی کمر چون موی آتش دیده پیچیده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.