Səfəvi dövrü
میدهد عشق به شمشیر صلا بسم اللهتازه کن جانی ازین آب بقا بسم الله
Qəzəl 6592خنکی در اسد از مهر جهانگیر مخواهنفس سرد ز کام و دهن شیر مخواه
Qəzəl 6593سرو من طرح نو انداختهای یعنی چه؟جامه را فاختهای ساختهای یعنی چه؟
Qəzəl 6594یارب آشفتگی زلف به دستارش دهچشم بیمار بگیر و دل بیمارش ده
Qəzəl 6595چه شبی بود که آن نرگس خواب آلودهدست در گردنم انداخت شراب آلوده
Qəzəl 6596به ستم کی رود از جای دل غم دیده؟این سپندی است که مرگ بسی آتش دیده
Qəzəl 6597به جان رسید دل روشنم ز بخت سیاهکند درازی شب عمر شمع را کوتاه
Qəzəl 6598ز آستان تو کرد آن که پای ما کوتاهبه تیغ، رشته عمرش کند قضا کوتاه!
Qəzəl 6599بمیر تشنه، منه پای بر کناره چاهکه خم کند قد استاده را نظاره چاه
Qəzəl 660ز نوبهار شود چون شکفته لاله ما؟که خون مرده کند باده را پیاله ما
Qəzəl 6600چگونه زان گل رعنا دو چشم بردارم؟که هم بهار نگاه است و هم خزان نگاه
Qəzəl 6601گر از طعام تن عام می شود فربهتن کریم ز اطعام می شود فربه
Qəzəl 6602ز رفتن تو ز جسم ضعیف جان رفتههمای از سر این مشت استخوان رفته
Qəzəl 6603به صد دلیل نرفتن ره خدای که چه؟به صد چراغ ندیدن به پیش پای که چه؟
Qəzəl 6604بر آن عذار نه زلف مشوش افتادهکه موج بر رخ صهبای بی غش افتاده
Qəzəl 6605Şərabın şəbnəmi düşmüş mənə bir lalə gətir,Doldurub mey qədəhin, könlümü sən halə gətir.
Qəzəl 6606نه سرخ چهره خورشید را شفق کردهکه از خجالت روی تو خون عرق کرده
Qəzəl 6607عرق به برگ گلت می دود شتاب زدهنگاه گرم که این نقش را بر آب زده؟
Qəzəl 6608ز خط عذار تو تا عنبرین نقاب شدهز هاله خوبی مه پای در رکاب شده
Qəzəl 6609به هر کجا که خوری باده تن به خواب مدهبنای خانه ناموس را به آب مده
Qəzəl 661ز هم نمی گسلد عیش جاودانه ماخمار صبح ندارد می شبانه ما
Qəzəl 6610ز بس لب تو به ابرام می دهد بوسهبه کام تلخی دشنام می دهد بوسه
Qəzəl 6611بریده نعل ز عشق که بر جگر لاله؟به سنبل که سیه کرده چشم تر لاله؟
Qəzəl 6612روشن ز نور صدق بود جان صبحگاهبی وجه نیست چهره خندان صبحگاه
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.