Səfəvi dövrü
تو آن هوش از کجا داری که از خود بی خبر گردی؟همان بهتر که خرج این جهان مختصر گردی
Qəzəl 6745به ظاهر نیست عشق را اگر بر دست و پا بندیبه هر مو دارد از پاس وفاداری جدا بندی
Qəzəl 6746چراغ گل اگر در زیر بال بلبلان بودیکجا اوراق گل در دست تاراج خزان بودی؟
Qəzəl 6747نمی آییم چون یوسف به چشم هر خریداریبحمدالله متاع ما ندارد روی بازاری
Qəzəl 6748ز مطلب در حجابی تا نظر بر مدعا دارینگردی آشنای خویش تا یک آشنا داری
Qəzəl 6749نمی آید ز دل با جلوه مستانه خودداریکند با ترکتاز سیل چون ویرانه خودداری؟
Qəzəl 675آن را که نیست وسعت مشرب درین سرادر زندگی به تنگی قبرست مبتلا
Qəzəl 6750به ظاهر گر دریغ از نامرادان روی خود داریروانشان تازه از مد رسای بوی خودداری
Qəzəl 6751اگر چون نرگس نادیده بر کف جام زر داریهمان بر خرده گل از تهی چشمی نظر داری
Qəzəl 6752گر اندک نیکیی از دستت آید در نظر داریبت خود می کنی سنگی اگر از راه برداری
Qəzəl 6753مکن تقصیر در افسوس تا جان در بدن داریکه بهر لب گزیدن سی محرک در دهن داری
Qəzəl 6754مکن با تلخکامان رو ترش تا شکری داریکه همچون مور خط در چاشنی غارتگری داری
Qəzəl 6755زمین از دامن تر عالم آب است پنداریز غفلت آسمان ها پرده خواب است پنداری
Qəzəl 6756ز شیرینی عتاب او شکرخندست پنداریزبان در کام او بادام در قندست پنداری
Qəzəl 6757ز زهرچشم او رگ در تنم مارست پنداریسر هر موی بر تن نیش خونخوارست پنداری
Qəzəl 6758فروغ زندگانی برق شمشیرست پندارینفس عمر سبکرو را پر تیرست پنداری
Qəzəl 6759ز وحشت چرخ بر من حلقه دام است پنداریزمین از تنگ میدانی لب بام است پنداری
Qəzəl 676آسان چسان شود ز وطن دیده ور جدا؟کز سنگ خاره گشت به سختی شرر جدا
Qəzəl 6760خرد در سر مرا در خم فلاطون است پنداریهوس در دل مرا در خاک قارون است پنداری
Qəzəl 6761ز زلف پرشکن بتخانه چین است پنداریز خال مشکبو آهوی مشکین است پنداری
Qəzəl 6762مجو چون غافلان از عالم اسباب بیداریکه پیدا کم شود در پرده های خواب بیداری
Qəzəl 6763ندارد سرو این گلزار تاب شیون ای قمریبنه از سرمه طوق خامشی بر گردن ای قمری
Qəzəl 6764ز دل بیرون نرفت از قرب جانان داغ مهجورینمی سازد خنک بیمار را دل شمع کافوری
Qəzəl 6765گره در سینه هر کس که باشد گوهر رازیبود هر تاری از پیراهن او خار ناسازی
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.