Səfəvi dövrü
کمند زلف ترا چون به خویش رام کنیم؟به راه دام تو در خاک چند دام کنیم؟
Pərakəndə şeir 525به هفت آب، دهن از شراب می شویمدگر ز توبه به مشک و گلاب می شویم
Pərakəndə şeir 526فرهادم و ثبات قدم هست پیشه امناخن دوانده در جگر سنگ تیشه ام
Pərakəndə şeir 527صد خنده واکشم ز تو تا ترک جان کنمدر خون صد بهار روم تا خزان کنم
Pərakəndə şeir 528در کار عشق سعی چو فرهاد میکنممشق جنون به خامه فولاد میکنم
Pərakəndə şeir 529گاهی به کوه و گاه به صحرا نمی رومچون سیل بی حجاب به هر جا نمی روم
Pərakəndə şeir 530کو می که اختیار خرد را به او دهم؟مستانه دست خویش به دست سبو دهم
Pərakəndə şeir 531دل را به زلف حسن شمایل نمی دهمتا دل نمی دهند مرا دل نمی دهم
Pərakəndə şeir 532حاشا که دل به ناز و نعیم جهان نهممرغی نیم که بیضه درین آشیان نهم
Pərakəndə şeir 533از شرم عشق دیده خونبار بسته ایمسدی میان دیده و دیدار بسته ایم
Pərakəndə şeir 534پیش قضا طلسم ز تدبیر بسته ایمسد شکر به رهگذر شیر بسته ایم
Pərakəndə şeir 535دام امید در ره ایام بستهایمدر رهگذار سیل ز خس دام بستهایم
Pərakəndə şeir 536راه نشاط بر دل دیوانه بسته ایمما راه آشنایی بیگانه بسته ایم
Pərakəndə şeir 537از خط به مهربانی ما بدگمان مشوما با لبت نمک به حرامی نخورده ایم
Pərakəndə şeir 538رفتیم و کوی او به رقیبان گذاشتیمخوش کعبه ای به خار مغیلان گذاشتیم
Pərakəndə şeir 539گرم نصیحت دل دیوانه خودیمسنگیم و در کمینگه پیمانه خودیم
Pərakəndə şeir 540چون گل پی رنگینی دستار نباشمچون آب روان تشنه رفتار نباشم
Pərakəndə şeir 541ما را به تو شد راهنما راهبر چشمچون اشک نگردیم چرا گرد سر چشم؟
Pərakəndə şeir 542ما حسرت دیدار تو در سینه شکستیماین خار هوس در دل آیینه شکستیم
Pərakəndə şeir 543دلبستگیی با دل بی کینه نداریمآن روز دل از ماست که در سینه نداریم
Pərakəndə şeir 544ما داغ جنون را به سویدا نفروشیمیک ناله زنجیر به دنیا نفروشیم
Pərakəndə şeir 545به کویش مشت خاکی می فرستمپیام دردناکی می فرستم
Pərakəndə şeir 546گر تو با هر خار و خس خواهی چو گل افروختناز چراغ غیرتم (گل) می کند واسوختن
Pərakəndə şeir 547مردم از افسردگی ای بخت چشمی باز کنگریه را آگاه گردان، ناله را آواز کن
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.