Pərakəndə şeir 548

درگذشت از خاکساری دشمن از آزار منشد حصار عافیت کوتاهی دیوار من

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 549

از نصیحت دم مزن با خاطر افگار منکز دوای تلخ بدخوتر شود بیمار من

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 550

خیره گردد دیده صبح از جلای داغ منداغ دارد مهر تابان را صفای داغ من

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 551

نیست غیری در حریم دیده نمناک مننام لیلی نقش می بندد ز اشک پاک من

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 552

منقلب گشته است از دور فلک احوال منضعف پیری در جوانی کرده استقبال من

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 553

خون ز چشم عاشقان بیگناه آمد برونتا ز رویش آن خط عاشق نگاه آمد برون

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 554

زبان شانه را از حرف زلفش کی توان بستن؟پریشان گوی را نتوان ز غمازی زبان بستن

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 555

ز رخسار تو خونها در دل گل می توان کردنز زلفت حلقه ها در گوش سنبل می توان کردن

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 556

کجا طی راه حق با جان غافل می توان کردن؟به پای خفته کی قطع منازل می توان کردن؟

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 557

به تنهایی گل از وصل گلستان می توان چیدنکه بی شرمی است گل در پیش چشم باغبان چیدن

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 558

بیا ای عشق جان پای در گل را به راه افکنز آه سردی آتش در دلم چون صبحگاه افکن

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 559

نمی آیی، نمی خوانی، نمی جویی خبر از منخدا ناکرده در دل رنجشی داری مگر از من؟

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 560

به فکر از عقده افلاک نتوان کرد سر بیرونچرا در بیضه آرد مرغ زیرک بال و پر بیرون؟

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 561

راز عشق از دل بی تاب نیاید بیرونگل از آتش، شکر از آب نیاید بیرون

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 562

نگه از چشم کبود تو چه خوش می آیدیوسف از نیل به این آب نیاید بیرون

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 563

ز عشق بی مژه تر نمی توان بودنبهار بی می و ساغر نمی توان بودن

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 564

خوش است چاشنی سود در زیان دیدنرخ بهار در آیینه خزان دیدن

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 565

رویت که شست چهره به آتش نقاب ازوشد مشرق ستاره و مه آفتاب ازو

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 566

ای غنچه زر خرید گلستان بوی توخورشید خانه زاد شبستان موی تو

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 567

در مجلس شراب رخ شرمگین مجواز جویبار شعله گل کاغذین مجو

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 568

می بده ساقی که از فیض شراب صبحگاهنور می بارد ز روی آفتاب صبحگاه

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 569

چه شیرینی است با لبهای آن شیرین پسر یاربکه پیغام زبانی را کند مکتوب سربسته!

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 570

دستی که ریزشی نکند زیر خشت بهاز کعبه ای که فیض نبخشد کنشت به

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 571

از عرق رخسار گلگون را گلستان کرده‌ایبازای سرچشمه خورشید، طوفان کرده‌ای

Saib Təbrizi1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.