Pərakəndə şeir 669

ختم است بر خرام تو راه نظر زدنچون آه صبحگاه به قلب جگر زدن

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 670

اول علاج ما به نگاه کشند کنآنگاه غیر را هدف نوشخند کن

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 671

خود را به عشق کم ز خودی متهم مکنآیینه هست، بر نگه خود ستم مکن

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 672

تیغ دو دم بود لب خندان به چشم منشاخ گل است زخم نمایان به چشم من

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 673

هر نغمه طرازی نرباید دل مستاناز ناله نی وجد کند محمل مستان

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 674

ز لباس تن برون آ به گه نیاز کردنکه به جامه های صورت نتوان نماز کردن

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 675

دل ز مهر بوالهوس آزاد کنشعله را از قید خس آزاد کن

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 676

برد تا رنگ حیا را باده از رخسار اوآنچه بسیارست گلچین است در گلزار او

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 677

نیست هر آیینه را تاب رخ گلرنگ اوهم مگر آیینه سازند از دل چون سنگ او

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 678

عمر را سازد دو بالا، دیدن بالای اوخضر و عمر جاودان، ما و قد رعنای او

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 679

می به جامم می کند چشم خمارآلود توگل به طرحم می دهد روی بهارآلود تو

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 680

ای قیامت نخل بند قامت رعنای تونخل رعنایی به بارآورده بالای تو

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 681

ای صبا احوال ما با پاسبان او بگواشتیاق سجده را با آستان او بگو

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 682

مگر ذوق خودآرایی براندازد نقابش راوگرنه عشق مسکین چه دارد رونمای او؟

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 683

قیامت را به رفتار آورد سرو روان توزند مهر خموشی بر لب عیسی زبان تو

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 684

یکی هزار شد از خط سبز، شهرت اوازین غبار بلندی گرفت رایت او

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 685

اگر ز تیغ کند روزگار افسر توبرون نمی رود این باد نخوت از سر تو

Saib Təbrizi1 dəq
Qəsidə 1

ای سواد عنبرین فامت سویدای زمینمغز خاک از نکهت مشکین‌لباست خوشه‌چین

Saib TəbriziQəsidə5 dəq
Qəsidə 2

منت خدای را که به توفیق کردگاراز ناف کعبه چشمه زمزم شد آشکار

Saib TəbriziQəsidə8 dəq
Qəsidə 3

این حریم کیست کز جوش ملایک روزبارنیست در وی پرتو خورشید را راه گذار

Saib TəbriziQəsidə10 dəq
Qəsidə 4

عقل ضعیف خویش نگه دار از شرابدر زیر بال موج منه بیضه حجاب

Saib TəbriziQəsidə9 dəq
Qəsidə 5

نشست گل به سریر چمن سلیمان وارگشود چون پریان بال، ابر گوهربار

Saib TəbriziQəsidə8 dəq
Qəsidə 6

ای روی چون بهشت ترا کوثر آینهرخسار آتشین ترا مجمر آینه

Saib TəbriziQəsidə8 dəq
Qəsidə 7

پادشاهی و جوانی سد راه او نشدکرد چون ادهم ز ملک عالم فانی کنار

Saib TəbriziQəsidə9 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.