Səfəvi dövrü
میرسد هر دم مرا از چرخ آزاری جدامیخلد در دیدهٔ من هر نفس خاری جدا
Qəzəl 12نیست از زخم زبان پروا دل بی تاب رامانع از گردش نگردد خار و خس گرداب را
Qəzəl 13چشمِ روشن میدهد از کف دلِ بیتاب راصفحهٔ آیینه بال و پر شود سیماب را
Qəzəl 14میتوان در زلفِ او دیدن دلِ بیتاب راپردهپوشی چون کند شب گوهرِ شبتاب را
Qəzəl 15نم به دل نگذاشت خونم خنجرِ قصاب راجذبهٔ من میکِشد از صلبِ آهن آب را
Qəzəl 16غوطه در دریا دهد آتشعنانی آب رارزقِ خاکِ مرده میسازد گرانی آب را
Qəzəl 17بوی پیراهن دلیلِ راه شد یعقوب راهست از طالب فزون دردِ طلب مطلوب را
Qəzəl 18من ملایم کردم از آه آسمانِ سخت رانرم از آتش میتوان کردن کمانِ سخت را
Qəzəl 19تا توان کردن ز خونِ ما نگارین دست رااز حنا بهرِ چه باید کرد رنگین دست را
Qəzəl 20از جهان تا رشتهتابی دسترس باشد تراهر سر خاری درین وادی عسس باشد ترا
Qəzəl 21Bir nəzər salsa əgər nərgizə oxşarın sənin,Təzədən cana gələr, bil, neçə bimarın sənin.
Qəzəl 22رتبهٔ بالِ پری باشد پَرِ تیرِ تو راشوخی چشمِ غزالان است زِهگیر تو را
Qəzəl 23نیست چون بال و پری تا گِرد سر گردم تو رااز ته دل گِرد سر در هر نظر گردم تو را
Qəzəl 24سخت میخواهم که در آغوشِ تنگ آرم تو راهر قدر افشردهای دل را، بیفشارم تو را
Qəzəl 25نیست سنگِ کم اگر در پلهٔ میزان تو راکعبه و بتخانه باشد در نظر یکسان تو را
Qəzəl 26تشنهٔ خون کرد مستی چشمِ فتّانِ تراخوابِ سنگین شد فسانی تیغِ مژگانِ ترا
Qəzəl 27میکند گلگل نگه رخسارِ خندانِ تراگل ز چیدن بیش میگردد گلستانِ ترا
Qəzəl 28خارِ ناسازست بویِ گل به پیراهن تراچون زنم گستاخ دستِ عجز در دامن ترا؟
Qəzəl 29خوابِ ناز از حسنِ روزافزون نشد سنگین ترالنگرِ گهواره بود از کودکی تمکین ترا
Qəzəl 30جنّتِ دربسته سازد مُهرِ خاموشی تراچهره زرّین میکند چون به، نمدپوشی ترا
Qəzəl 31نیست ممکن رامکردن چشمِ جادوی تراسایه میبوسد زمین از دور، آهوی ترا
Qəzəl 32صوفیان بردند از ره چشمِ جادوی ترادر کمندِ وحدت آوردند آهوی ترا
Qəzəl 33گرچه محجوب از نظر کرده است بیجایی تراهمچنان جوید ز هر جایی تماشایی ترا
Qəzəl 34Həvəsə tabe o gül üzlü nigar olsun niyə?Bu işıqlı ildırım kolluqda tar olsun niyə?
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.