Qəzəl 83

غوطه دادم در دلِ الماس داغِ خویش راروشن از آبِ گهر کردم چراغِ خویش را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 84

تر به اشکِ تلخ می‌سازم دِماغِ خویش رازنده می‌دارم به خونِ دل چراغِ خویش را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 85

من گرفتم ساختی پوشیده سالِ خویش راچون کنی پنهان ز چشمِ خلق حالِ خویش را؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 86

من که خواهم محو از عالم نشانِ خویش راچون نشانِ تیر سازم استخوانِ خویش را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 87

غنچه‌سان پر گل اگر خواهی دهانِ خویش راپرهٔ قفلِ خموشی کن زبانِ خویش را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 88

حسن چون آرد به جنگِ دل سپاهِ خویش رابشکند بهرِ شگون اول کلاهِ خویش را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 89

ساختم از قتل نادِم دلربای خویش راعاقبت زان لب گرفتم خونبهای خویش را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 90

روح پاک من کند پاکیزه گوهر تیغ رامشک گردد خون من در ناف جوهر تیغ را

Saib TəbriziQəzəl4 dəq
Qəzəl 91

چون کند آن غمزهٔ خونریز عریان تیغ رابخیهٔ جوهر شود زخمِ نمایان تیغ را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 92

کِی نیامِ پوچ می‌سازد به تمکین تیغ را؟آستین زندان بود چون دستِ گلچین تیغ را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 93

آه باشد بِه ز زلفِ عنبرین عشاق رااشک باشد بهتر از دُرِّ ثمین عشاق را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 94

از سیه‌بختی نگردد دیده گریان برق رامی‌شود ز ابرِ سیه آیینه رخشان برق را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 95

Ustad bir saqi istər hər dəm şərabı eşqin,Od istər, atəş istər ancaq kəbabı eşqin.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 96

بر نمی آید مراد از کعبه گل عشق راهست محراب دعا از رخنه دل عشق را

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 97

Torpaqdan qüvvət alıb keçir hər anı eşqin,Laməkana az qalır çatsın məkanı eşqin.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 98

نیست ماه و آفتابی آسمانِ عشق راروشنی از آه باشد دودمانِ عشق را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 99

نیست در دورانِ من میخانه حاجت خلق رابس بود پیمانهٔ من تا قیامت خلق را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 100

با زمین‌گیری به منزل می‌رسانم خلق رادر بیابانِ طلب سنگِ نشانم خلق را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1000

Qönçənin saflığına şahid olan şəbnəmdir,Məryəmin paklığının aynası da Məryəmdir.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1001

گوش گیران قفس را نکهت گلشن بس استدیده کنعانیان را بوی پیراهن بس است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1002

باده مرد افکن من معنی روشن بس استساغر و مینای من کلک و دوات من بس است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1003

مهر لب غماز را دامان پاک من بس استپرده پوش ماه کنعان چاک پیراهن بس است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1004

Səhraya saldı bizi Leyli edib məftun, yetər,Görsə ceyran ləprini yarpaqda çün Məcnun, yetər.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1005

مزد دست و تیغ قاتل چشم قربانی بس استعذرخواه نقش از نقاش حیرانی بس است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.