Səfəvi dövrü
خدایا شاه ما را صحت کامل کرامت کنبه غیر از درد دین از دردها او را حمایت کن
Qəsidə 33تا نگردیده است خورشید قیامت آشکارمشت آبی زن به روی خود ز چشم اشکبار
Qəsidə 34اصفهان یک دل روشن ز چراغان شده استپل ز آراستگی تخت سلیمان شده است
Qəsidə 35کیمیای خوشدلی خاک دیار اشرف استصیقل دلها هوای بی غبار اشرف است
Qəsidə 36می می چکد از آب و هوای صفی آبادجامی است پر از باده بنای صفی آباد
Qəsidə 37این چنین هجران اگر دارد مرا در پیچ و تابزود خواهد خیمه عمرم شدن کوته طناب
Qəsidə 38تذرو بال فشان گردد از غبار بسنترود بهار به گرد از گل عذار بسنت
Qəsidə 39Dərya təbim şeirdə çün gövhərəfşan eyləyər,Ağzını açmaz sədəf, dürrü o pünhan eyləyər.
Qəsidə 40Bəzəyib çalmasını öndə hökmdar gedər,Düşüb ardınca onun xalq da ki naçar gedər.
Qəsidə 41خوشا عشرت سرای کابل و دامان کهسارشکه ناخن بر دل گل می زند مژگان هر خارش
Qəsidə 42زهی ز نرگس خوش سرمه آهوی مشکینز طاق بندی ابرو نگارخانه چین
Qəsidə 43زهی ز چین جبین آیه آیه سوره نورز خال تازه کن داغهای لاله طور
Qəsidə 44اگر چه از نفس گرم برق سوزانمصدف چو واکند آغوش، ابر نیسانم
Qəsidə 45اقبالمند آن که به تأیید کردگاردر زیر پا نظر کند از اوج اعتبار
Qəzəl 1اگر نه مدِّ بسمالله بودی تاجِ عنوانهانگشتی تا قیامت نوْ خطِ شیرازه دیوانها
Qəzəl 2آنچنان کز رفتن گل خار میماند به جااز جوانی حسرت بسیار میماند به جا
Qəzəl 3نغمه آرام از من دیوانه میسازد جداخواب را از دیده این افسانه میسازد جدا
Qəzəl 4جان روشندل ز جسم مختصر باشد جدادر صدف از راه غلطانی گهر باشد جدا
Qəzəl 5شد به دشواری دل از لعل لب دلبر جدااین کباب تر به خون دل شد از اخگر جدا
Qəzəl 6خط نمیسازد مرا زان لعل جانپرور جداتشنه کی گردد به تیغ موج از کوثر جدا؟
Qəzəl 7با خودی هرگز نگردد دل ز درد و غم جداهر که از خود شد جدا شد از غمِ عالم جدا
Qəzəl 8گرچه باشند آن دو زلف مشکبار از هم جدانیستند اما به وقت گیر و دار از هم جدا
Qəzəl 9Ayrılar dostundan, əlbət, olmasa kim mehriban,Bil, sarı yarpaqları bağdan qovar badi-xəzan.
Qəzəl 10Gərçi can zahirdə olmuşdur o canandan cüda,Dalğanı kim eyləmiş əslində ümmandan cüda?
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.