Səfəvi dövrü
داد سیلِ گریهٔ من غوطه در گِل بحر راگوهر از گَردِ یتیمی کرد ساحل بحر را
Qəzəl 60عشق کو تا گرم سازد این دلِ رنجور رادر حریمِ سینه افروزد چراغِ طور را
Qəzəl 61نیست از سنگِ ملامت غم سرِ پر شور راکس نترسانده است از رطلِ گران مخمور را
Qəzəl 62خط نسازد بی صفا آن عارضِ پر نور رااز نسیمِ صبح پروا نیست شمعِ طور را
Qəzəl 63چون ز می افروختی آن عارضِ پر نور راداغِ بیتابی چراغان کرد کوهِ طور را
Qəzəl 64سهل مشمر همتِ پیرانِ با تدبیر راکز کمان بال و پر پرواز باشد تیر را
Qəzəl 65Başımı verrəm, zəmanə silsə qəm təsirini,Yandırar ahım odu öz xanəmin hər tirini.
Qəzəl 66وصفِ زلفِ یار عاجز میکند تقریر رادوریِ این راه، کوته میکند شبگیر را
Qəzəl 67مُهرِ خاموشی کند کوتهزبان تقریر رااین سپر دندانه میسازد دمِ شمشیر را
Qəzəl 68خوب دارد زاهدِ شیاد، داروگیر رادامِ دردانه است پنهان سبحهٔ تزویر را
Qəzəl 69چربنرمی میکند کوتهزبان شمشیر راسخترویی میشود سنگِ فِسان شمشیر را
Qəzəl 70شد غرورِ حسن از خط بیش آن طناز رابوی این ریحان گرانتر کرد خوابِ ناز را
Qəzəl 71از فغان شد سرگرانی بیش آن طناز رانالهٔ عاشق بود افسانه خوابِ ناز را
Qəzəl 72Heç kim bilmir gecələr yatmayanın həsrətini,Xosrov istər ki, bilə Şəbdizinin qiymətini.
Qəzəl 73نعل در آتش گدازد، روی گرمت بوس رازخمیِ دندان کند لعلت لبِ افسوس را
Qəzəl 74نیست از رازِ نهانِ من خبر جاسوس رانبضِ من بندِ زبان گردید جالینوس را
Qəzəl 75ننگِ کفرِ من به فریاد آورد ناقوس رامیکِشد ایمانِ من در خون، لبِ افسوس را
Qəzəl 76عشق کو تا چاک سازم جامهٔ ناموس راپیشِ زُهّاد افکنم این خرقهٔ سالوس را
Qəzəl 77پردهدارِ حرفِ دعوی کن لبِ خاموش رااز دبستان برمیاور طفلِ بازیگوش را
Qəzəl 78بر جگر تا خوردهام نیشِ خمارِ نوش رامیکنم با درد سودا بادهٔ سرجوش را
Qəzəl 79چند بتوان خاک زد در چشم، عقل و هوش را؟یا رب انصافی بده آن خطِ بازیگوش را
Qəzəl 80نوشِ این غمخانه در دنبال دارد نیش راشکوهای از تلخکامی نیست دوراندیش را
Qəzəl 81از صفای دل نباشد حاصلی درویش رانان به خون تر میشود صبحِ صداقتکیش را
Qəzəl 82صرفِ بیکاری مگردان روزگارِ خویش راپردهٔ رویِ توکّل ساز، کارِ خویش را
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.