Qəzəl 35

جانِ عرشی، فرشِ در زندانِ تن باشد چرا؟شعلهٔ جواله در قیدِ لگن باشد چرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 36

چشم می‌پوشی ازان رخسارِ جان‌پرور چرا؟می‌کنی آیینه را پنهان ز روشنگر چرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 37

غیر حق را می‌دهی ره در حریمِ دل چرا؟می‌کِشی بر صفحهٔ هستی خطِ باطل چرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 38

در هوای کامِ دنیا می‌فشانی جان چرا؟می‌کنی در راه بت صیدِ حرم قربان چرا؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 39

در طلب سستی چو اربابِ هوس کردن چرا؟راهِ دوری پیش‌داری، رو به پس‌ کردن چرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 40

آهِ عالمسوز را در سینه دزدیدن چرا؟برق را پیراهنِ فانوس پوشیدن چرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 41

Bir uşaqtək özünü torpağa heç sürtmək olar?Palçıq ilə günəşin çöhrəsini örtmək olar?

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 42

مد احسان است بسم الله دیوان صبح راره به مضمون می توان بردن ز عنوان صبح را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 43

گریهٔ مستانه می‌سازم شرابِ تلخ رامی‌کنم چون ابر مروارید آبِ تلخ را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 44

غمزه‌اش افزود در ایامِ خط بیداد رازنگِ زهرِ جانستان شد تیغِ این جلّاد را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 45

ره مده در خطِ مشکین، شانهٔ شمشاد رانیست حاجت حک و اصلاحی خطِ استاد را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 46

ره مده در خطِ مشکین، شانهٔ شمشاد راکس قلم داخل نمی‌سازد خطِ استاد را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 47

می‌گدازد خونِ گرمم نشترِ فَصّاد رامی‌کند از آب عریان، دشنهٔ فولاد را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 48

از شکستِ ماست گردش، چرخِ بی‌بنیاد رانیست غیر از دانه آب این آسیای باد را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 49

چشمِ حیران ساخت رویش خطِ مُشک‌اندود راآه ازین آتش که در زنجیر دارد دود را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 50

دل چِسان پیچد عنانِ آهِ دردآلود را؟زآتشِ سوزان عنانداری نیاید دود را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 51

نیست حاجت دیده‌بان حسنِ عتاب‌آلود رادور باش از خود بود حسن حجاب‌آلود را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 52

از عِذارِ او بپوشان دیدهٔ امید راتکمه از شبنم مکن پیراهنِ خورشید را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 53

نالهٔ من می‌زند ناخن به دل ناهید راگریهٔ من تازه رو دارد گلِ خورشید را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 54

تنگدستی راست سازد نفسِ کج‌رفتار راپیچ و تاب از وسعتِ ره می‌فزاید مار را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 55

کجروی بال و پرِ سِیرَست بد کردار راراستی سنگِ رهِ رفتار باشد مار را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 56

آه می‌باشد مسلسل خاطرِ افگار رادر درازی نیست کوتاهی شبِ بیمار را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 57

کم نسازد جامِ می زنگِ دلِ افگار راداس صیقل ندرود این سبزهٔ زنگار را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 58

نیست غیر از آه، دلسوزی دلِ افگار راشمعِ بالین از تبِ گرم است این بیمار را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.