Səfəvi dövrü
جانِ عرشی، فرشِ در زندانِ تن باشد چرا؟شعلهٔ جواله در قیدِ لگن باشد چرا
Qəzəl 36چشم میپوشی ازان رخسارِ جانپرور چرا؟میکنی آیینه را پنهان ز روشنگر چرا
Qəzəl 37غیر حق را میدهی ره در حریمِ دل چرا؟میکِشی بر صفحهٔ هستی خطِ باطل چرا
Qəzəl 38در هوای کامِ دنیا میفشانی جان چرا؟میکنی در راه بت صیدِ حرم قربان چرا؟
Qəzəl 39در طلب سستی چو اربابِ هوس کردن چرا؟راهِ دوری پیشداری، رو به پس کردن چرا
Qəzəl 40آهِ عالمسوز را در سینه دزدیدن چرا؟برق را پیراهنِ فانوس پوشیدن چرا
Qəzəl 41Bir uşaqtək özünü torpağa heç sürtmək olar?Palçıq ilə günəşin çöhrəsini örtmək olar?
Qəzəl 42مد احسان است بسم الله دیوان صبح راره به مضمون می توان بردن ز عنوان صبح را
Qəzəl 43گریهٔ مستانه میسازم شرابِ تلخ رامیکنم چون ابر مروارید آبِ تلخ را
Qəzəl 44غمزهاش افزود در ایامِ خط بیداد رازنگِ زهرِ جانستان شد تیغِ این جلّاد را
Qəzəl 45ره مده در خطِ مشکین، شانهٔ شمشاد رانیست حاجت حک و اصلاحی خطِ استاد را
Qəzəl 46ره مده در خطِ مشکین، شانهٔ شمشاد راکس قلم داخل نمیسازد خطِ استاد را
Qəzəl 47میگدازد خونِ گرمم نشترِ فَصّاد رامیکند از آب عریان، دشنهٔ فولاد را
Qəzəl 48از شکستِ ماست گردش، چرخِ بیبنیاد رانیست غیر از دانه آب این آسیای باد را
Qəzəl 49چشمِ حیران ساخت رویش خطِ مُشکاندود راآه ازین آتش که در زنجیر دارد دود را
Qəzəl 50دل چِسان پیچد عنانِ آهِ دردآلود را؟زآتشِ سوزان عنانداری نیاید دود را
Qəzəl 51نیست حاجت دیدهبان حسنِ عتابآلود رادور باش از خود بود حسن حجابآلود را
Qəzəl 52از عِذارِ او بپوشان دیدهٔ امید راتکمه از شبنم مکن پیراهنِ خورشید را
Qəzəl 53نالهٔ من میزند ناخن به دل ناهید راگریهٔ من تازه رو دارد گلِ خورشید را
Qəzəl 54تنگدستی راست سازد نفسِ کجرفتار راپیچ و تاب از وسعتِ ره میفزاید مار را
Qəzəl 55کجروی بال و پرِ سِیرَست بد کردار راراستی سنگِ رهِ رفتار باشد مار را
Qəzəl 56آه میباشد مسلسل خاطرِ افگار رادر درازی نیست کوتاهی شبِ بیمار را
Qəzəl 57کم نسازد جامِ می زنگِ دلِ افگار راداس صیقل ندرود این سبزهٔ زنگار را
Qəzəl 58نیست غیر از آه، دلسوزی دلِ افگار راشمعِ بالین از تبِ گرم است این بیمار را
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.