Pərakəndə şeir 500

چون نظر بر روی آن دشمن مروت می‌کنماز بهار گریه گلریزان حسرت می‌کنم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 501

گریه را بی‌طاقتی آموختن حق من استدر دو مجلس قطره را همچشم طوفان می‌کنم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 502

نیست ناخن در کف و مشکل‌گشایی می‌کنمکار عالم را به این بی‌دست و پایی می‌کنم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 503

(تا به چند از گریه آزار دل جیحون دهم؟از دعای بی اثر دردسر گردون دهم)

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 504

در دل است آن کس که از نادیدنش دیوانه‌ایمآن که ما را دربه‌در دارد به او هم‌خانه‌ایم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 505

ما به زور اشک، موج از روی جیحون می بریمچین جوهر از جبین تیغ بیرون می بریم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 506

چون به دریا روی با این دیده پر نم کنیمحلقه گرداب ها را حلقه ماتم کنیم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 507

ز کویت رفتم و الماس طاقت بر جگر بستمتو با اغیار خوش بنشین که من بار سفر بستم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 508

به می گرد ملال از چهره دل پاک می کردمز هر پیمانه ای خون در دل افلاک می کردم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 509

من آن بخت از کجا دارم که با او همسفر گردم؟زهی دولت اگر در رهگذارش پی سپر گردم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 510

به بوسی قانع از لبهای شکربار چون گردم؟ازین قند مکرر سیر من یکبار چون گردم؟

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 511

نمی کردم به نیرنگ خزان ترک وفاداریاگر روی دلی از غنچه این باغ می دیدم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 512

فضای چرخ تنگی می کند بر مغز پرشورمقبای دار کوتاه است بر بالای منصورم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 513

من آن رندم که راز دل ز لوح سینه می خوانمخط جوهر ز پشت صفحه آیینه می خوانم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 514

بر سر خوان امل دست هوس می‌بندمدر شکرزار، پر و بال مگس می‌بندم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 515

نتوان کرد به زندان بدن محصورمشیشه را می شکند زور می پرزورم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 516

جذبه ای کو که ازین نشأه به پرواز آیم؟سبک از پله انجام به آغاز آیم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 517

گرچه خاکیم پذیرای دل و جان شده ایمچون زمین آینه حسن بهاران شده ایم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 518

اگر سیاه دلم داغ لاله زار تواماگر گشاده جبینم گل بهار توام

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 519

دلی گرفته تر از غنچه در بغل دارمبه چشم آبله با خار بن جدل دارم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 520

خدنگ او نظری دوخته است بر بالمامید هست گشادی ز شست اقبالم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 521

شکار جذبه توفیق شد گریبانمدگر چه خار تواند گرفت دامانم؟

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 522

ستم به خویش ز کوتاهی زبان کردیمبه هر چه شکر نکردیم، یاد آن کردیم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 523

برون ز شیشه افلاک همچو رنگ زدیمبه عالمی که در او رنگ نیست چنگ زدیم

Saib Təbrizi1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.