Səfəvi dövrü
عمرم به تلخکامی مل خرج می شوداشکم به رنگ لاله و گل خرج می شود
Pərakəndə şeir 405ای سنگدل عقیق تو بدنام می شودورنه مرا چه از دو سه دشنام می شود؟
Pərakəndə şeir 406از خواب، چشم شوخ تو سنگین نمی شوددر زیر ابر برق به تمکین نمی شود
Pərakəndə şeir 407هرکس که از رخ تو نظر آب میدهدخرمن به برق و خانه به سیلاب میدهد
Pərakəndə şeir 408گل بوی بی وفایی ارواح می دهدیادی ز کم بقایی ارواح می دهد
Pərakəndə şeir 409آیینه ات ز چشم بدان بی صفا شده استخاکستر سپند، جلای تو می دهد
Pərakəndə şeir 410عاشق عنان به چرخ مقوس نمی دهدصید رمیده دست به هر کس نمی دهد
Pərakəndə şeir 411هرگز کسی ز قافله دل نشان ندیدیک آفریده آتش این کاروان ندید
Pərakəndə şeir 412به جای قطره باران به کشت طالع ماز آسمان ستم پیشه مور می آید
Pərakəndə şeir 413تبسمی پی دشنام تلخ در کارستنمکچش مزه ای با پیاله می باید
Pərakəndə şeir 414چه شد دگر که فغان از دلم خروش کشید؟لباس عافیتم دست غم ز دوش کشید
Pərakəndə şeir 415مرا در آتش بی رحمی عتاب مسوزکه شمع طور مرا با چراغ می جوید
Pərakəndə şeir 416نسیم از چمن و مشک از ختن گویدگل شکفته ازان چاک پیرهن گوید
Pərakəndə şeir 417رونق ز لاله زار تو خط سیاه برداین هاله روشنی ز شبستان ماه برد
Pərakəndə şeir 418گفتار او غم از دل ناکام می برداین قند سوده تلخی بادام می برد
Pərakəndə şeir 419تا چند ناگواری از اندازه بگذرد؟اوقات در شکنجه خمیازه بگذرد
Pərakəndə şeir 420تنها نه کار من به نگاه نخست کردهر کس که دید جلوه او پای سست کرد
Pərakəndə şeir 421کی دیدمش که گریه سر حرف وا نکرد؟رنگ شکسته راز دلم برملا نکرد
Pərakəndə şeir 422تا عشق هست ناله به فریاد می رسدتا هست آتشی مدد باد می رسد
Pərakəndə şeir 423جان چون کمال یافت به جانانه می رسدانگور چون رسید به میخانه می رسد
Pərakəndə şeir 424از بس ادب که یافت دل ما ادیب شدبیمار ما ز رنج کشیدن طبیب شد
Pərakəndə şeir 425آخر غبار خط تو گرد کساد شدجوهر به چشم آینه موی زیاد شد
Pərakəndə şeir 426خالش بلای جان ز خط مشکبار شدپرهیز ازان ستاره که دنباله دار شد
Pərakəndə şeir 427بال و پر محیط ز موج آشکاره شدگردد یکی هزار چو دل پاره پاره شد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.