Səfəvi dövrü
دور قدح را مه تمام نداردروشنی ماه این دوام ندارد
Pərakəndə şeir 453ره به فروغ رخش نقاب نگیردابر تنک پیش آفتاب نگیرد
Pərakəndə şeir 454طالع ما عیش را غم می کندسور را همچشم ماتم می کند
Pərakəndə şeir 455گریهٔ ما دل به طوفان میدهدنالهٔ ما جان به افغان میدهد
Pərakəndə şeir 456نه هر دل جای سودای تو باشددلی کز جا رود جای تو باشد
Pərakəndə şeir 457هر که نبرد آب خود چشمه کوثر شودهر که فرو خورد اشک مخزن گوهر شود
Pərakəndə şeir 458خار پیراهن مشو آسودگان خاک راتا پس از مردن نگردد بر تنت هر موی مار
Pərakəndə şeir 459غم مرا در جان بی حاصل نمی گیرد قرارجغد از وحشت درین منزل نمی گیرد قرار
Pərakəndə şeir 460آشیان بلبلان پر گل شد از جوش بهارخوش وصالی قسمت بلبل شد از جوش بهار
Pərakəndə şeir 461باز دارم نعل در آتش ز پیکان دگرمی کند در سینه کاوش تیر مژگان دگر
Pərakəndə şeir 462ای ز رویت هر نظر محو تماشای دگردر دل هر ذره ای خورشید سیمای دگر
Pərakəndə şeir 463نوازش می کند بی حاصلان را آسمان کمتربه نخل بی ثمر دارد توجه باغبان کمتر
Pərakəndə şeir 464با بخت تیره کوکب ما را چه اعتبار؟در روز ابر، بال هما را چه اعتبار؟
Pərakəndə şeir 465درویش خامش است ز مبرم کشنده تراز پشه هاست پشه خاکی گزنده تر
Pərakəndə şeir 466اقبال، گلی از چمن نیت خیرستزاغ ار به سرت سایه کند بال هما گیر
Pərakəndə şeir 467ای دل بی تاب زاری واگذارگریه با ابربهاری واگذار
Pərakəndə şeir 468رزق نزدیکان حق آید به پای خویشتناز تردد در حرم باشد کبوتر بی نیاز
Pərakəndə şeir 469رنگ من کرده به بال و پر عنقا پروازنیست ممکن که به چندین بط می آید باز
Pərakəndə şeir 470سرو از قد تو کسب رعونت کند هنوزخورشید از عذار تو حیرت کند هنوز
Pərakəndə şeir 471چون مسیحا فرد شو دل زنده جاوید باشسوزن از خود دور کن در دیده خورشید باش
Pərakəndə şeir 472مست ناز من چنین مغرور و بی پروا مباشپادشاه عالمی، در حکم استغنا مباش
Pərakəndə şeir 473یوسف من از زلیخا مشربان دامن بکشسر به کنعان حیا چون بوی پیراهن بکش
Pərakəndə şeir 474سرمه یعقوب را مالیده گرد دامنشدست برده است از ید بیضا بیاض گردنش
Pərakəndə şeir 475کاکل او درهم است از شورش سودای خویشاز پریشانی ندارد زلف او پروای خویش
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.