Mücirəddin Beyləqani: Səlcuq dövrü
Kuyində qəmə dözməyimə fərman var,Ağlar bu gözümdə hər gecə tufan var.
Rübai 29شاهی که سعادت و ظفر رهبر اوستدر چشم فلک سرمه ز خاک در اوست
Rübai 30عهدیست که جام می ندیدم بر دستنه عشرت پنج روزه وامن پیوست
Rübai 31زان روز که چشم من به رویت نگریستنگذشت شبی که در غمت خون نگریست
Rübai 32ای دیده نگویی که ترا با دل چیستوی دل ز تو چند خواهد این دیده گریست
Rübai 33ای موی سپید هیچ آزرمت نیست؟بر من بجز از تاختن گرمت نیست؟
Rübai 34چون در دل من تویی دروغم خوش نیستکارم ز تو چون زلف تو درهم خوش نیست
Rübai 35چون دلم که زلف یارم خم داشتدر حلقه او رفت و قدم محکم داشت
Rübai 36هر زخم جفایی که فلک پنهان داشتزد بر دل ما از قضا فرمان داشت
Rübai 37با من غمت ای فقاعی حور سرشتهنگام وفا تخم تبهکاری کشت
Rübai 38دل در غم تو نقش امان جست و نیافتوز محنت تو خلاص جان جست و نیافت
Rübai 39بس دل که ز عشق تو سر خویش گرفتبس جان که به بازار تو از دست برفت
Rübai 40آنرا که بد امید وصال از چشمتدور از لبت افتاد به حال از چشمت
Rübai 41دل بر سر کوی تست سرمست غمتتن همچو دل اوفتاده در شست غمت
Rübai 42ای کم زده خورشید فلک از رایتعاجز شده کان ز طبع گوهرزایت
Rübai 43گندانی را کز آفتابه ش نم زادچون آتش خاطر آب خود داد به باد
Rübai 44Firuzə göy kimi üzük qaşım var,Yəhərli atımdır mənim ruzigar.
Rübai 45با من چو شبی به وصل در پیونددننشسته هنوز رخت بر می بندد
Rübai 46گر یار به خون تو کمر در بنددای دل مکن آنچه از تو خرد نپسندد
Rübai 47گندانی را که گند بدعت داردفرابه به سنگلاخ ما می آرد
Rübai 48دهر ار چه غم نامتناهی دارددر کار دلم بسی تباهی دارد
Rübai 49گل از رخ گلرنگ تو تشویر خوردنرگس ز کمان ابروت تیر خورد
Rübai 50از روی خرد شعر ترا ای سره مردماننده به آب بیلقان باید کرد
Rübai 51دل گر سوی لهو و ناز کم می یازدشاید که ز غم به خود نمی پردازد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.