Rübai 28

Kuyində qəmə dözməyimə fərman var,Ağlar bu gözümdə hər gecə tufan var.

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 29

شاهی که سعادت و ظفر رهبر اوستدر چشم فلک سرمه ز خاک در اوست

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 30

عهدیست که جام می ندیدم بر دستنه عشرت پنج روزه وامن پیوست

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 31

زان روز که چشم من به رویت نگریستنگذشت شبی که در غمت خون نگریست

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 32

ای دیده نگویی که ترا با دل چیستوی دل ز تو چند خواهد این دیده گریست

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 33

ای موی سپید هیچ آزرمت نیست؟بر من بجز از تاختن گرمت نیست؟

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 34

چون در دل من تویی دروغم خوش نیستکارم ز تو چون زلف تو درهم خوش نیست

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 35

چون دلم که زلف یارم خم داشتدر حلقه او رفت و قدم محکم داشت

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 36

هر زخم جفایی که فلک پنهان داشتزد بر دل ما از قضا فرمان داشت

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 37

با من غمت ای فقاعی حور سرشتهنگام وفا تخم تبهکاری کشت

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 38

دل در غم تو نقش امان جست و نیافتوز محنت تو خلاص جان جست و نیافت

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 39

بس دل که ز عشق تو سر خویش گرفتبس جان که به بازار تو از دست برفت

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 40

آنرا که بد امید وصال از چشمتدور از لبت افتاد به حال از چشمت

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 41

دل بر سر کوی تست سرمست غمتتن همچو دل اوفتاده در شست غمت

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 42

ای کم زده خورشید فلک از رایتعاجز شده کان ز طبع گوهرزایت

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 43

گندانی را کز آفتابه ش نم زادچون آتش خاطر آب خود داد به باد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 44

Firuzə göy kimi üzük qaşım var,Yəhərli atımdır mənim ruzigar.

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 45

با من چو شبی به وصل در پیونددننشسته هنوز رخت بر می بندد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 46

گر یار به خون تو کمر در بنددای دل مکن آنچه از تو خرد نپسندد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 47

گندانی را که گند بدعت داردفرابه به سنگلاخ ما می آرد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 48

دهر ار چه غم نامتناهی دارددر کار دلم بسی تباهی دارد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 49

گل از رخ گلرنگ تو تشویر خوردنرگس ز کمان ابروت تیر خورد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 50

از روی خرد شعر ترا ای سره مردماننده به آب بیلقان باید کرد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 51

دل گر سوی لهو و ناز کم می یازدشاید که ز غم به خود نمی پردازد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.