Rübai 100

با یار جفا جوی پس از هجر درازکردم به تلطف سخن وصل آغاز

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 101

بی زلف تو شد چشم من از ابر خجلوز چشم تو پای دل فرو رفت به گل

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 102

یک دست به مصحف و دگر دست به جامگه نزد حلال مانده گه نزد حرام

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 103

دی از می عشق مست برخاسته اممحنت کش و غم پرست برخاسته ام

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 104

ای چرخ به زیر پای تو پست شدموز جام شفق جرعه تو مست شدم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 105

گفتم که مگر داد بزرگی دادم؟بند فلکی به زیرگی بگشادم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 106

گفتم که به مهر یار دل بسپردماز هجر نگویم ار ساید خردم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 107

گفتم ز دم سرد رهان یک بارمبا آنکه نکرد گفت منت دارم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 108

چون عود اگر چه تن بلاکش دارمچون مجمر اگر چه دل بر آتش دارم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 109

از چشم خود ابر را خجل می دارموز خون همه خاک راه گل می دارم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 110

دل بر تو فشانم ار بسوزی جگرمو آن دل که من از تو باز گیرم که برم؟

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 111

تا کی غم وصل تو پر آوازه خورمبیدل ز تو اندوه بی اندازه خورم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 112

چون در شب هجر تو فرو شد روزمواندر غم تو نیست کسی دلسوزم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 113

گفتم به مراعات دل و تن برسمیک چند به حق دوست و دشمن برسم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 114

تن کو که بدو ناز و دلال تو کشم؟یا دل که غم هجر و وصال تو کشم؟

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 115

ماییم درین زمانه سر دفتر غمغم در خور ما آمده ما در خور غم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 116

جان خواست ز من دوش بت دلگسلمگفتم بدهم باز نفرمود دلم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 117

پیوسته ز روزگار دشمن کاممگر شهد خورم زهر شود در کامم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 118

روزی که سراپرده بر افلاک زنمآن روز ردای صبح را چاک زنم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 119

در شیوه عشق بیش ازین کم نزنمور دل ببرد دو دیده بر هم نزنم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 120

با دل گفتم کای دل پرفن! چکنم؟وین درد گرفته را به دامن چکنم؟

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 121

چندانکه به کار خود فرو می بینمبی دیده کی خویش نکو می بینم؟

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 122

هر عذر که با یار بداندیش نهمزان عذر همه خار دل ریش نهم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 123

چون غنچه اگر بند دهان بگشایماسرار زمانه در زمان بگشایم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.