Müləmmə 48

دمت دمعی با جفان و لست مذنب جانیو صارالقلب مشعوفا بالفاظ کمر جان

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Müləmmə 49

جلال الدین! نلت مدی الامانیو ساعدک الزمان بلا توانی

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Müləmmə 50

مکانک فی الوری اعلی المکانو شأنک قد تفوق کل شان

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Müləmmə 51

اتی النیروز یا ظل الالهو من بجلاله الدنیا تباهی

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Tərkibbənd 1

یارب آن قامت چون سرو خرامان نگریدیارب آن عارض و آن زلف پریشان نگرید

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Tərkibbənd 2

نیست روزی که به من از تو جفایی نرسدوز فراقت به دلم رنج و عنایی نرسد

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Tərkibbənd 3

به سر زلف سیه باز گره بر زده ایخرمن عمر مرا آتش غم در زده ای

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Tərkibbənd 4

خسروی کاینه روی ظفر خنجر اوسترونق سلطنت از تیغ ظفرپرور اوست

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Tərkibbənd 5

تاج بخشی که گذشتست ز گردون قدمشتنگنایی است جهان پیش سواد حشمش

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Tərkibbənd 6

خسروا قهر تو گر بار بر ایام نهدصبح را عقل سیه روی تر از شام نهد

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Tərkibbənd 7

خسروا! دور فلک سخره فرمان تو بادطاق گردون گرهی از خم ایوان تو باد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Tərkibbənd 8

ای دل نه سنگ خاره ای! آخر فغان کجاست؟وی دیده گر نسوختی اشگ روان کجاست؟

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Tərkibbənd 9

شه زاده رفت شور به عالم درافگنیدوین طاس سرنگون فلک خرد بشکنید

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Tərkibbənd 10

رفتی و درد دل به جهان در گذاشتیخفتی و دستها همه بر سر گذاشتی

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Tərkibbənd 11

ای مرغ بر پریده به بالا چگونه‌ای؟وی دُرِّ باز رفته به دریا چگونه‌ای؟

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Tərkibbənd 12

ای شاه! یاور تو درین غم خدای بادطبع تو شاد و تیغ تو عالم‌گشای باد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Tərkibbənd 13

دل در اندوه جان نبایستیجان حریف جهان نبایستی

Mücirəddin Beyləqani5 dəq
Tərkibbənd 14

روح را خار در جگر فگنیدعقل را خاک در بصر فگنید

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Tərkibbənd 15

Görməmişdir bir kəs aləmdən ümidinə vəfa,Tapmamışdır bir ürək dərdinə torpaqdan dəva.

Mücirəddin Beyləqani9 dəq
Tərkibbənd 16

ای شخص تو نشانه تیر محن شدهروحت به بارگاه صفا مرتهن شده

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Tərkibbənd 17

ای که موج سینه تو غوطه دریا دهدپرتو طبعت فروغ عالم بالا دهد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 1

Ey qoynu səmən, ey üzü tər güldən tər,Hər kəlməsi şirin, kəlamı bal, şəkkər.

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 2

تا سایه فگند سرو آزاد بر آبتا عکس گل شکفته افتاد بر آب

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 3

Könlüm ki, daima işrət sevərdi,Gözüm ki, üzünə səcdə edərdi,

Mücirəddin Beyləqani1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.