Qitə 64

به خدایی که در موجوداتجز به امرش نمی شود منظوم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 65

دین پناها! دم جانبخش ترانفس روح امین می گویم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 66

صاحبا! داننده اسرار می داند که منجز به مدحت ده زبان چون غنچه سوسن نیم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 67

سعد دین اسعد آن یگانه دهرزو دو من باده خواستیم سه تن

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 68

جنت دنیاست عرض این همایون بارگاهراحت جاوید را در ساحت او خانمان

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Qitə 69

این قوم نگر که باز هستنددر ملک قوام بی قوامان

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 70

ای خواجه تویی معامل منبرخیز ز خواب و چشم وا کن

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 71

ای صدر بکن هر چه توانی ز تغافلتا روز خود از وعده تو می شمرم من

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 72

خدایگانا! معلوم رای روشن تستخلوص بندگی و شرط نیک خواهی من

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 73

ای کلک تو بر عروس کاغذصد عقد ز مشگ ناب بسته

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 74

شاها! تویی آنکه از دل تستآوازه ماه و خور شکسته

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Qitə 75

پذرفته ای گلاب دعاگوی خویش راای از تو جود، کام دل خویش یافته

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 76

ای رای رفعیت آسمان راپیموده و در میان گرفته

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Qitə 77

ای سرافراز مهتری که به دهرکس ندیدست چون تو آزاده

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 78

خرد را دوش گفتم کز که نازند؟طبایع هر چهار و چرخ هر نه

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 79

عیسی نفسا! تویی که هر دملطف و کرم از نوم فرستی

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 80

زهی ملک بخشی که خصمت نداردبجز تیره روزی و جز تنگ عمری

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 81

خداوند من صارم الدین که طبعتنشد قابل هیچ زرق و فسوسی

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 82

یاد بادا از آنکه وجه معاشز تو صاحب نصاب خواستمی

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 83

به خدا گر خدا روا داردکه تو یک پشه را برنجانی

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 84

بلند بختا با بختیان همت توگرفت بخت سخن تازگی و برنایی

Mücirəddin Beyləqani3 dəq
Qitə 85

خداوندا ترا گفتم که این شش طاق پیروزهکه خوانندش سپهر نیلی و گردون مینایی

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 86

جان بر تو پاشم از دل چون دلستان ماییدل با تو بازم ای جان کارام جان مایی

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 87

شمس یک‌دست که از دست من و بیم هجاهر شبی تا به سحر روی به خون می‌شویی

Mücirəddin Beyləqani1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.