Qəzəl 3190

ز قید جسم جانهای عزیز آسان برون آیدبه خوابی یوسف بی جرم از زندان برون آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3288

غنچه باغ حیا سر به گریبان خنددگل بی شرم بود آن که پریشان خندد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3354

حسن روزی که صف آرایی آن مژگان کردصف محشر علم شهرت خود پنهان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3432

صاف با ما دل آن شعله بیباک نشدسوخت پروانه ما و ز گنه پاک نشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3448

اهل دل اوست که در وسعت خلق افزایدکعبه آن است که در ناف بیابان باشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3513

عشرت روی زمین بی سر و پایان دارنددخل بی خرج اگر هست گدایان دارند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3961

ز خانه مست برون آن نگار آمده بودبه اختیار نه بی اختیارآمده بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3979

چو غنچه هر که درین گلستان گشاده شودمرا به خنده شادی دهان گشاده شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4173

وقت است نوبهار در عیش وا کندباغ از شکوفه خنده دندان نما کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4444

با تنگدلی از لب خندان چه گشایداز خنده سوفار ز پیکان چه گشاید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4447

با روی تو خورشید درخشان چه نمایدبا زلف تو طول شب هجران چه نماید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4588

خاک راجان کرد درتن ابر احسان بهارصبح محشر سر زد ازچاک گریبان بهار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4620

لاله ها چشم غزالان می نماید در نظرخارها صفهای مژگان می نماید در نظر

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4998

به نوحه خانه ایام شاد و خرم باشبگیر ساغر گلرنگ، گو محرم باش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5024

مخور چو لاله و گل، روی دست ساغر عیشکه در رکاب نسیم فناست دفتر عیش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5025

مده ز دست چو گل دربهار ساغر عیشکه از شکوفه بود در گذار، اختر عیش

Saib TəbriziQəzəl4 dəq
Qəzəl 5111

در رکاب برق دارد پای ،ایام نشاطدربهار از کف مده چون شاخ گل جام نشاط

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5171

پر صدا شد چینی افلاک از فغفور عشقچون شرر هر ذره ای بیدار شد از شور عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5253

قدم برون منه از خلوت نهانی دلکه می کنند گرانبارت از گرانی دل

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5256

زهی به جوش زرشکت شراب خنده گلبه خون نشسته لعل تو آب خنده گل

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5269

از سرکشی و ناز ندارد سر ما گلسرپیش فکنده است به تقریب حیا گل

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5364

بی گل رخسار او هرگاه در بستان شدمخنده بیدردی گل دیدم وگریان شدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5389

داغ عالمسوز برگ عیش گردد در دلمشمع ماتم گریه شادی کند در محفلم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5421

گر ز دلتنگی لبی چون غنچه خندان می‌کنمترک سر زین رهگذر بر خویش آسان می‌کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.