Uzun
ای شده شیفتهٔ گیتی و دورانشدهر دریاست، بیندیش ز طوفانش
Qəsidə 31حاصل عمر تو افسوس شد و حرمانعیب خود را مکن ایدوست ز خود پنهان
Qəsidə 39ای شده سوختهٔ آتش نفسانیسالها کرده تباهی و هوسرانی
Qəsidə 40اگر روی طلب زائینهٔ معنی نگردانیفساد از دل فروشوئی، غبار از جان برافشانی
Qəsidə 41بسوز اندرین تیه، ای دل نهانیمخواه از درخت جهان سایبانی
Şeir 25بلبلی از جلوهٔ گل بیقرارگشت طربناک به فصل بهار
Şeir 48کاهلی در گوشهای افتاد سستخسته و رنجور، اما تندرست
Şeir 60قاضی کشمر ز محضر، شامگاهرفت سوی خانه با حالی تباه
Şeir 92برزگری پند به فرزند دادکای پسر، این پیشه پس از من تراست
Şeir 94شنیدم بود در دامان راغیکهن برزیگری را، تازه باغی
Şeir 123پیرمردی، مفلس و برگشته بختروزگاری داشت ناهموار و سخت
Şeir 125به گربه گفت ز راه عتاب، شیر ژیانندیدهام چو تو هیچ آفریده، سرگردان
Şeir 130گل سرخ، روزی ز گرما فسردفروزنده خورشید، رنگش ببرد
Şeir 136دزد عیاری، بفکر دستبردگاه ره میزد، گهی ره میسپرد
Şeir 138شنیدستم که اندر معدنی تنگسخن گفتند با هم، گوهر و سنگ
Şeir 139مادر موسی، چو موسی را به نیلدر فکند، از گفتهٔ رب جلیل
Şeir 143دید موری طاسک لغزندهایاز سر تحقیر، زد لبخندهای
Şeir 163ای جسم سیاه مومیائیکو آنهمه عجب و خودنمائی
Aşıq Sadıqla deyişmə (II)Sadıq**Adəmdən Xatəmə
BaxınHuş verin kalama siz,Belə bir zamana baxın;
PəriNagahdan gördü gözüm,Sən təki insanı, Pəri.
Molla Məhəmməd Səfili və dəyirmançi İbrahimin dastaniAşıq Səfilinin Zediban kəndindən yaxın dostu, İbrahim adlı dəyirmançı vəfat edir. Zedbana gəlib dəyrmanı boş görən Səfili kədərlənir, sazını alıb dəyirmana, sonra gedib məzarlığa, dostu İbrahimin türbəsinə və fələyə müraciət edir:Səfili:**
Arifnamə, fəsil 5بیا گویم برایت داستانیکه تا تأثیرِ چادر را بدانی
Arifnamə, fəsil 8خدایا کی شود این خلق خستهاز این عقد و نکاحِ چشم بسته
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.