Arifnamə, fəsil 11

بگو عارف به من ز احبابِ طهرانکه می بینم همه شب خوابِ طهران

İrəc MirzəMəsnəvi16 dəq
Məsnəvi 1

ای خدا باز شبِ تار آمدنه طبیب و نه پرستار آمد

İrəc MirzəMəsnəvi16 dəq
Məsnəvi 2

پادشهی رفت به عزمِ شکاربا حرم و خیل به دریا کنار

İrəc MirzəMəsnəvi10 dəq
Məsnəvi 3

به یکی از دوستان مُتَشاعر مُتِذَوِّق خود که معهود بود بیاید و دیر کرده بود این سه بیت را بدیهة نوشتم :من که مُردم ز انتظارت ای فقیر

İrəc MirzəMəsnəvi8 dəq
Məsnəvi 4

از مالِ جهان ز کهنه و نودارم پسری به نام خسرو

İrəc MirzəMəsnəvi7 dəq
Qəsidə 15

فکر آن باش که سالِ دگر ای شوخ پسرروزگارِ تو دِگر گردد و کارِ تو دگر

İrəc MirzəQəsidə13 dəq
Qəsidə 25

دیدم و گفتم نادیده‌اش انگار کنمدل سودا زده نگذاشت که این کار کنم

İrəc MirzəQəsidə11 dəq
Qəsidə 28

مباش ایمن ز کَیدِ چرخِ ریمنکه از کَیدش نشاید بود ایمن

İrəc MirzəQəsidə7 dəq
Qəsidə 36

جانا چه شود گر تو درِ مِهر گشاییوز در به در آیی و چو جانم به بر آیی

İrəc MirzəQəsidə8 dəq
Qitə 79

ای مهین خواجه در وزارت توخلق یک سر خوشند و من غمگین

İrəc Mirzə5 dəq
Zöhrə və Mənuçöhr, fəsil 2

از طَرَفی نیز در آن صبح‌گاهزُهره مِهین دخترِ خالویِ ماه

İrəc MirzəMəsnəvi17 dəq
Zöhrə və Mənuçöhr, fəsil 3

سبزه نگر تازه به بار آمدهصافی و پیوسته و روغن زده

İrəc MirzəMəsnəvi28 dəq
Zöhrə və Mənuçöhr, fəsil 4

بود به بند تو خداوند عشقخواست نَبُرَّد گلویت بندِ عشق

İrəc MirzəMəsnəvi6 dəq
Atəşkədə, fəsil 1

آفرینش را چو فتح الباب شدنور احمد مهر عالم تاب شد

Nəyyir Təbrizi7 dəq
Atəşkədə, fəsil 2

چون در آن دشتِ بلا افکند بارکرد از بیگانگان خالی دیار

Nəyyir Təbrizi6 dəq
Atəşkədə, fəsil 4

از حدیث شاه حرّ ابن یزیداز ندامت دست بر دندان گزید

Nəyyir Təbrizi10 dəq
Atəşkədə, fəsil 6

چون که نوبت بر بنی هاشم رسیدساخت ساز جنگ عباس رشید

Nəyyir Təbrizi10 dəq
Atəşkədə, fəsil 7

چون عقیله دودهٔ آل منافدخت زهرا بانوی سرّ عفاف

Nəyyir Təbrizi6 dəq
Atəşkədə, fəsil 8

دور چون بر آل پیغمبر رسیداولین جام بلا اکبر چشید

Nəyyir Təbrizi14 dəq
Atəşkədə, fəsil 9

قاسم آن نوباوۀ باغ حسنگوهر شاداب دریای مِحَن

Nəyyir Təbrizi17 dəq
Atəşkədə, fəsil 10

شد چو خرگاه امامت چون صدفخالی از درهای دریای شرف

Nəyyir Təbrizi7 dəq
Atəşkədə, fəsil 11

بس که خونبار است چشم خامه امبوی خون آید همی از نامه ام

Nəyyir Təbrizi6 dəq
Atəşkədə, fəsil 12

وقت آن شد که کشد کلک نزارچون نی از دل ناله های زار زار

Nəyyir Təbrizi8 dəq
Atəşkədə, fəsil 13

جبرئیل آمد شتابان بر زمیناز فراز عرش رب العالمین

Nəyyir Təbrizi5 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.