Hərb ilahi qarşısında
Ey odlu şəhpərilə saçan zəhri-intiqam!Ey hərb ilahi! Ey sırıtan kinli əjdaha!Oldunsa bunca qəhrü fəlakətlə şadkam,Artıq bitir şu səhneyi, ey müftəris dəha!Endir şu qanlı pərdəyi, ey rəhnümayi-şər!Endir də bir qədər nəfəs alsın bəni-bəşər.
Sarmış bütün cihanı həyahuyi-dəhşətin:Yalnız bəşərmi pənceyi-qəhrində sarsılan?Hakim havada, yerdə, su altında vəhşətin,Vəhşilərin də zülmdən olmaqda bağrı qan.Qaplanlar iztirab ilə hər an dilər aman,Qartallar iştə etmədə həp tərki-aşiyan.
Ey şiddətü qəzəb savuran hamiyi-zəfər!Artıq yetər, usandı cihan, sən də bir usan!Tərk et şu qanlı torpağı, artıq çəkil, yetər!Hər kəs didişmədən yorulub şimdi ruh açanAzadə bir havada çiçəklənmək istiyor,Pək tatlı bir ümidlə əylənmək istiyor.
Şərr olmadıqca xeyrə qavuşmaq məhal olur.Qəsvətli, sisli hər gecədən bir günəş doğar.Hürriyyət öylə nazlı bir afət ki, pək vəqur,Qan aqmadıqca kimsəyə gülməz o işvəkar.Zatən bu, köhnə yurdumuzun köhnə adəti,Hər tanrının qan içməyə var hüsni-rəğbəti.
Zülmət dağıldı, zülmü fəsad oldu payimal,Hər yerdə sanki haqqü ədalət gülümsüyor.Al bayrağın qanatları altında, pürməalHər çöhrə, hər dodaq saçıyor ləmə-ləmə nur.Hürriyyət? Ah, o bəncə fəqət tatlı bir xəyal...Dünyada varmı hürr əcaba? İştə bir sual!..
О месть, искрящая на огненных крылах,О ты, богиня войн, дракон нещадно злой,Ты нагляделась всласть на кровь, крушенья, прах:'Трагедию кончай и занавес закрой!О гений катастроф, довольно сеять жуть,Оставь свою игру! Пусть вольно дышит грудь!От ужасов твоих трепещет белый свет,Стенает под пятой не только род людской —В земле и под водой живым пощады нет,И даже хищники, объятые тоской —Пантеры, львы, — вопят: «Спасения от бед!..О мечущая гнев, побед слепой творец,Довольно! Мир устал! Устанешь ты когда?Все в распрях и борьбе измучились вконец.Дай кровь земле впитать, исчезни без следа!Покоя жаждет мир, свободы ждет народ,Надеждой сладкою на лучший день живет.Пока здесь правит зло, — в загоне тишина,Хоть свет, в конце концов, родится в тьме ночей...Свобода — неженка, для счастья рождена:Пока земля в крови, — не улыбнется ей.А злой закон земли живет с седых времен;Какой бы ни был бог, — до крови алчен он.Но тьма рассеяна, зло втоптано во прах.Надежды торжество в заре знамен цветет,Лучат глаза тепло, улыбки на губах:То справедливость к нам желанная идет!Но вольность на земле — не сладкие ль мечты?..Свобода, отзовись! На свете есть ли ты?..
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/cavid-herb-ilahi-qarsisinda
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
DÜŞÜNDÜM Kİ…**Düşündüm ki, əməl çəmənzarında
Məndən fələk ayırdı vəfapişə yarimiMəndən fələk ayırdı vəfapişə yarimi,Tar etdi zülfi-yar kimi ruzigarimi.
Qəlbimi çaldı yarın nazla məsiha nəfəsiQəlbimi çaldı yarın nazla məsiha nəfəsi,Nə edim, yoxdu yazıq aşiqinin dadrəsi.
Ah... Yalnız sən!Ruhum, ey aşinayi-əsrarım!Həp uzaq, bəzmi-vüslətindən uzaq,