Qəzəl 3091

اگر جان دربهای می دهی بر می ستم باشدکه در میزان ماه مصر گوهر سنگ کم باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3101

به خاک و خون کشیدی ز انتظارم، این چنین باشد!به آب جلوه ننشاندی غبارم، این چنین باشد!

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3108

نگاه نرگس نیلوفری خونخوار می باشدبلای آسمانی سخت بی زنهار می باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3143

به عنوانی از ان لب خط جان پرور برون آمدکه بیتابانه آه از سینه کوثر برون آمد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3144

به دور خط زشرم آن لعل جان پرور برون آمدزجذب طوطیان از بند نی، شکر برون آمد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3161

که در عیش و طرب پیوسته در دار فنا ماند؟کدامین دست را دیدی که دایم در حنا ماند؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3179

زسنگ کودکان از پا دل دیوانه ننشیندبه حرف سخت از جوش خود این میخانه ننشیند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3180

زخون دل شراب، از پاره دل کن کباب خودمبر در پیش هر بی آبرو زنهار آب خود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3181

تو از نام بلند ای نوجوان بردار کام خودکه پیران می کنند از قامت خم حلقه نام خود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3183

به بی برگی قناعت می کنم تا نوبهار آیدبه زخم خار دارم صبر تا گل در کنار آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3219

زدست خواجه از ابرام زر بیرون نمی آیدازین رگ خون به زخم نیشتر بیرون نمی آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3224

نوا پیوسته در بزم شراب ناب می بایدمسلسل نغمه تر چون صدای آب می باید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3225

ز سوز عشق داغی بر دل افگار می‌بایدچراغی بر سر بالین این بیمار می‌باید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3234

حواس کم خرد را نفس جاهل کار فرمایدسلاح بیجگر را خصم پردل کار فرماید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3235

مقام بوسه لب زان عارض سیراب می جویدفغان کاین بی بصیرت در حرم محراب می جوید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3239

صدف گرد یتیمی از رخ گوهر نمی شویدزبیم چشم، روی طفل خود مادر نمی شوید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3240

که حال دردمندان پیش چشم یار می گوید؟که حرف مرگ بر بالین این بیمار می گوید؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3271

چون ز می صفحه رخسار تو گلگون گرددچشم نظارگیان کاسه پر خون گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3274

منحرف از نگه آن قبله ابرو گردداین ترازوی سبکروح به یک مو گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3279

دولت حسن ز خط زیر و زبر می‌گردداین ورق از نفس سوخته برمی‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3307

خصم را عقل مقید به تحمل داردسیل را ریگ مسخر به تنزل دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3322

ذره‌ام چشم به خورشید لقایی دارداستخوانم سر پیوند همایی دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3323

جام می چهره اندیشه نمایی داردسینه درد کشان طرفه صفایی دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3324

دل آگاه ز تن فکر رهایی دارداز رفیقی که گران است جدایی دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3327

دل و دین و خرد و هوش مرا صهبا بردحاصل عمر من این سیل گران یکجا برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3340

پای بر چرخ نهد هرکه ز سر می‌گذردرشته چون بی‌گره افتد ز گهر می‌گذرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3371

اوست عاقل که درین غمکده صهبا نخوردروی دست از قدح و پای ز مینا نخورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3382

عشق اول به دل سوخته آدم زدمایه ور شد ز دل آدم و بر عالم زد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3384

هرکه در دامن ارباب نظر دست نزدغوطه زد در دل دریا، به گهر دست نزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3385

آن کسی چشم و چراغ است نظر بازان راکه چو یعقوب درین کار نظر می بازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq