Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
اگر جان دربهای می دهی بر می ستم باشدکه در میزان ماه مصر گوهر سنگ کم باشد
Qəzəl 3101به خاک و خون کشیدی ز انتظارم، این چنین باشد!به آب جلوه ننشاندی غبارم، این چنین باشد!
Qəzəl 3108نگاه نرگس نیلوفری خونخوار می باشدبلای آسمانی سخت بی زنهار می باشد
Qəzəl 3143به عنوانی از ان لب خط جان پرور برون آمدکه بیتابانه آه از سینه کوثر برون آمد
Qəzəl 3144به دور خط زشرم آن لعل جان پرور برون آمدزجذب طوطیان از بند نی، شکر برون آمد
Qəzəl 3161که در عیش و طرب پیوسته در دار فنا ماند؟کدامین دست را دیدی که دایم در حنا ماند؟
Qəzəl 3179زسنگ کودکان از پا دل دیوانه ننشیندبه حرف سخت از جوش خود این میخانه ننشیند
Qəzəl 3180زخون دل شراب، از پاره دل کن کباب خودمبر در پیش هر بی آبرو زنهار آب خود
Qəzəl 3181تو از نام بلند ای نوجوان بردار کام خودکه پیران می کنند از قامت خم حلقه نام خود
Qəzəl 3183به بی برگی قناعت می کنم تا نوبهار آیدبه زخم خار دارم صبر تا گل در کنار آید
Qəzəl 3219زدست خواجه از ابرام زر بیرون نمی آیدازین رگ خون به زخم نیشتر بیرون نمی آید
Qəzəl 3224نوا پیوسته در بزم شراب ناب می بایدمسلسل نغمه تر چون صدای آب می باید
Qəzəl 3225ز سوز عشق داغی بر دل افگار میبایدچراغی بر سر بالین این بیمار میباید
Qəzəl 3234حواس کم خرد را نفس جاهل کار فرمایدسلاح بیجگر را خصم پردل کار فرماید
Qəzəl 3235مقام بوسه لب زان عارض سیراب می جویدفغان کاین بی بصیرت در حرم محراب می جوید
Qəzəl 3239صدف گرد یتیمی از رخ گوهر نمی شویدزبیم چشم، روی طفل خود مادر نمی شوید
Qəzəl 3240که حال دردمندان پیش چشم یار می گوید؟که حرف مرگ بر بالین این بیمار می گوید؟
Qəzəl 3271چون ز می صفحه رخسار تو گلگون گرددچشم نظارگیان کاسه پر خون گردد
Qəzəl 3274منحرف از نگه آن قبله ابرو گردداین ترازوی سبکروح به یک مو گردد
Qəzəl 3279دولت حسن ز خط زیر و زبر میگردداین ورق از نفس سوخته برمیگردد
Qəzəl 3307خصم را عقل مقید به تحمل داردسیل را ریگ مسخر به تنزل دارد
Qəzəl 3322ذرهام چشم به خورشید لقایی دارداستخوانم سر پیوند همایی دارد
Qəzəl 3323جام می چهره اندیشه نمایی داردسینه درد کشان طرفه صفایی دارد
Qəzəl 3324دل آگاه ز تن فکر رهایی دارداز رفیقی که گران است جدایی دارد
Qəzəl 3327دل و دین و خرد و هوش مرا صهبا بردحاصل عمر من این سیل گران یکجا برد
Qəzəl 3340پای بر چرخ نهد هرکه ز سر میگذردرشته چون بیگره افتد ز گهر میگذرد
Qəzəl 3371اوست عاقل که درین غمکده صهبا نخوردروی دست از قدح و پای ز مینا نخورد
Qəzəl 3382عشق اول به دل سوخته آدم زدمایه ور شد ز دل آدم و بر عالم زد
Qəzəl 3384هرکه در دامن ارباب نظر دست نزدغوطه زد در دل دریا، به گهر دست نزد
Qəzəl 3385آن کسی چشم و چراغ است نظر بازان راکه چو یعقوب درین کار نظر می بازد