Qəzəl 4355

از تلخی می ساغر ما باک ندارداین حوصله را هیچ کف خاک ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4356

آن سنگدل از شکوه ما باک نداردآتش غمی از ناله خاشاک ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4377

از طوطی من روی سخن رنگ برآورداین آینه را حرف من از زنگ برآورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4378

گر غیر مرا از تو به نیرنگ برآوردنتوان در دل را به گل وسنگ برآورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4405

خوش وقت گروهی که در اندیشه یارندچون کعبه روان روی به دیوار ندارند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4418

سوز دل عاشق ز تماشا ننشینداز باد بهار آتش سوداننشیند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4429

حرفی که ازان لعل گهربار برآیدرازی است که از مخزن اسرار برآید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4457

شرم وحجاب مارا در پیچ وتاب داردخون خوردن است کارش تیغی که آب دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4467

از حلقه‌های آن زلف، دل صاحبِ نظر شداین مرغِ چشم‌بسته از دام دیده‌ور شد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4469

چون آفتاب هر کس روشن ضمیر باشدذرات عالم اورا فرمان پذیرباشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4512

سخن کی به جانهای غافل نشیندز دل هر چه برخاست در دل نشیند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4541

آتش لعل از رخت در عرق شرم مردسیب زنخدان تو دست ز خورشید برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4576

هر که می داند که برگردد سخن درکوهسارکی به حرف سخت بگشاید دهن درکوهسار؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4586

کوه سنگین را سبک جولان کند جام بهارپر برآرد لنگر تمکین درایام بهار

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 4587

بوی گل می آیداز چاک گریبان بهارتا ز تیغ کیست این زخم نمایان بهار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4590

دل به آن زلف چلیپا می کشد بی اختیاررشته مجنون به سودامی کشد بی اختیار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4630

چند روزی می دهم دل رابه دلجوی دگرمی کنم محراب خود از طاق ابروی دگر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4633

می‌شود از درد و داغ عشق دل‌ها دیده‌وردر بهاران می‌شود از لاله صحرا دیده‌ور

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4642

بوسه را کنج دهان یار دارد گوشه گیرگوشه های دلنشین بسیاردارد گوشه گیر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4661

گربه ما همسفری سلسله از پا بردارپشت پا زن دو جهان را و پی ما بردار

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4667

چین پیشانی ما شد مه عید آخر کارآنچه می‌جست دل غمزده، دید آخر کار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4670

سینه ای چاک نکردیم درین فصل بهارصبحی ادراک نکردیم درین فصل بهار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4690

مبند دل به تماشای این جهان زنهاربرآ به چرخ ازین تیره خاکدان زنهار

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4693

اگر چه چهره بود بی نقاب روشنترشود عذار بتان از حجاب روشنتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4700

مکن دلیر تماشای تاب موی کمرکه زیر تیغ بود کامیاب موی کمر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4717

خشتی به خیر چون خم می بر زمین گذاردیگر قدم به قصر بهشت برین گذار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4736

از ره مرو به جلوه ناپایدار عمرکز موجه سراب بود پود و تار عمر

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4746

ای بیجگر از تلخی عالم گله بگذاراین می به حریفان تنک حوصله بگذار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4758

از شراب ارغوانی چهره را گلرنگ سازبر نسیم از جوش گل جای نفس راتنگ ساز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4770

غوطه خوردم درشراب ناب و مخمورم هنوزگم شدم درچشمه خورشید وبی نورم هنوز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq