Qəzəl 1112

دور باش از خط رخ دلدار هم می داشته است؟باغ جنت گرد خود دیوار هم می داشته است؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1114

هر که از تن پروری در کار کاهل گشته استدفتر ایجاد را چون فرد باطل گشته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1115

چشم ما پوشیده از خواب پریشان گشته استاز هجوم سنبل این سرچشمه پنهان گشته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1118

بی تزلزل نیست هرکس چون علم استاده استعشرت روی زمین از مردم افتاده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1155

سرکشی از قامت آن دلربا زیبنده استمد احسان هر قدر باشد رسا زیبنده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1168

عطر آن گل پیرهن تا در هوا پیچیده استبوی گل دودی است در مغز صبا پیچیده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1169

هر که چون جوهر ز تیغ یار سر پیچیده استتاروپود عمر را بر یکدگر پیچیده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1170

شوکت حسن تو بلبل را زبان پیچیده استحیرت سرو تو دست باغبان پیچیده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1184

دل میان چار عنصر تن به سختی داده ای استدانه در آسیای چار سنگ افتاده ای است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1193

شد چو عالمگیر غفلت، جاهل و دانا یکی استخانه چون تاریک شد بینا و نابینا یکی است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1198

راحت کونین در زیر سر بیگانگی استهست اگر دارالامانی کشور بیگانگی است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1201

خاک با این رتبه تمکین، جناب آدمی استچرخ با آن شان و شوکت در رکاب آدمی است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1202

هر دلی کز زلف جانان سر برآرد کشتنی استاز حرم صیدی که پا بیرون گذارد کشتنی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1206

بی محابا در میان نازکش انداخت دستناخن شاهین ز رشک بهله ای در دل شکست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1209

دل ز وصل دوست طرف آن چشم خون آلود بستدر صدف از اشک نیسان گوهر مقصود بست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1210

خط مشکین تو نقش تازه ای بر کار بستمصحف روی ترا شیرازه از زنار بست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1212

هاله گرد ماه رخسارش خط شبرنگ بست؟یا به دل بردن کمر ماه تمامش تنگ بست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1219

سرنزد از بلبلم هر چند دستانی درستناله ام نگذاشت در گلشن گریبانی درست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1220

عشق بالا دست بر خاک از وجود ما نشستاز گهر گرد یتیمی بر رخ دریا نشست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1224

ریخت در دل سینه من هر که را مینا شکستمن شدم مستان خمار هر که را صهبا شکست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1225

تا به طرف سر کلاه آن شوخ بی پروا شکستسرکشان را زین شکست افتاد بر دلها شکست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1226

خط سنگین دل بهای لعل جانان را شکستدیده از حق نمک بست و نمکدان را شکست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1233

تیغ بر خورشید خواباند خم ابروی دوستدر کمند آرد صبا را زلف عنبر بوی دوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1237

بادپیمایی مسلسل همچو آب از بهر چیست؟می رود عمر سبکرو، این شتاب از بهر چیست؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1240

حسن بی پروا ز شور عندلیبان فارغ استغنچه این باغ، دل خوردن نمی داند که چیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1252

عشق خالص را تلاش دیدن محبوب نیستچون شود درد طلب کامل، کم از مطلوب نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1256

صیقل آیینه دل غیر آه سرد نیستهر که را در دل نباشد آه، مرد درد نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1273

هر که از دل دور باشد در نظر منظور نیستهست دایم در نظر آن کس که از دل دور نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1281

آرزو بسیار و آهم در دل درویش نیستدشت پر نخجیر و یک ناوک مرا در کیش نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1293

پاکدامان را غمی از تهمت ناپاک نیستبحر را از پنجه خونین مرجان باک نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq