Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
پس از عمری ز چشمت یک نگاه آشنا دیدمبحمدالله نمردم تا ترا بر مدعا دیدم
Qəzəl 5520نبرد از سینه جام باده گلرنگ زنگارمهلال منخسف شد صیقل از آیینه تارم
Qəzəl 5529حریفی کو که راه خانه خمار بردارمز مینا پنبه، مهر از مخزن اسرار بردارم
Qəzəl 5535نمی دانم چه نسبت با نسیم پیرهن دارمکه هم در مصرم و هم در جای بیت الحزن دارم
Qəzəl 5536شد افزون از شهادت شوق بیتابی که من دارمز کشتن زنده تر گردید سیمابی که من دارم
Qəzəl 5538به قلب عشق میتازد دل زاری که من دارمزبانبازی به آتش میکند خاری که من دارم
Qəzəl 5540نمی آید برون از پرده آوازی که من دارمکند مضراب را خون در جگر سازی که من دارم
Qəzəl 5548لب خشک و دل خونین و چشم پر نمی دارمنگه دارد خدا از چشم بد خوش عالمی دارم
Qəzəl 5551به دنیا دست از دامان عقبی برنمی دارمچو یوسف دیدگان ناز زلیخا برنمی دارم
Qəzəl 5560اگر با ماه کنعان در ته یک پیرهن باشمهمان از شرم دوراندیش در بیت الحزن باشم
Qəzəl 5563به دامن می دود اشکم گریبان می درد هوشمنمی دانم چه می گوید نسیم صبح در گوشم
Qəzəl 5568نیم خارج درین بستانسرا هر چند غمناکماگر هم خنده گل نیستم هم گریه تاکم
Qəzəl 5571نه امروز ست سودای جنون را ریشه درجانمبه چوب گل ادب کردی معلم در دبستانم
Qəzəl 5590دل پرخون از آن زلف شکارانداز میخواهمچه گستاخم که خون کبک از شهباز میخواهم
Qəzəl 5591نوای عندلیبان را زهم نگسسته می خواهمچو موج این نغمه سیراب را پیوسته می خواهم
Qəzəl 5597به اشک از اطلس افلاک داغ شام می شویمبه نور دل، سیاهی از رخ ایام می شویم
Qəzəl 5599در بهاران دل دیوانه نگیرد آرامتا به چون گرم شود دانه نگیرد آرام
Qəzəl 5603تا نظر از گل رخسار تو برداشته اممژه دستی است که در پیش نظر داشته ام
Qəzəl 5608گرچه از مشق جنون خواب پریشان شده امخط آزادی اطفال دبستان شده ام
Qəzəl 5615اگرچه چندی به زمین همچو غبار افتادمعاقبت در پی آن شاهسوار افتادم
Qəzəl 5617در مصافی که من از آه علم وا کردمکوه اگر بود طرف، بادیه پیما کردم
Qəzəl 5637چند در دایره مردم عاقل باشم؟تخته مشق صد اندیشه باطل باشم
Qəzəl 5639منم آن سیل که دریا نکند خاموشمکوه را کشتی طوفان زده سازد جوشم
Qəzəl 5644چشم بیمار بلایی است که من می دانمزیر این درد دوایی است که من می دانم
Qəzəl 5647من نه آنم که چو گلچین در گلزار زنمدست در دامن معشوق خس و خار زنم
Qəzəl 5649حال خود چون به تو ای غنچه دهن عرض کنم؟به زبانی که ندارم چه سخن عرض کنم؟
Qəzəl 5652من که از شرم گذارم چو خیال تو کنمچه خیال است تمنای وصال تو کنم؟
Qəzəl 5666ما به دنیا نه پی ناز و نعم آمده ایمبهر تحصیل غم و درد و الم آمده ایم
Qəzəl 5667گرچه با کوه گرانسنگ گناه آمدهایملیک چون سنگ نشان بر سر راه آمدهایم
Qəzəl 5669از غم زلف تو در دام بلا افتادیمچه هوا در سر ما بود و کجا افتادیم