شنیده صبحدم از جور گل افغان بلبل رابدندان پاره پاره ساخته شبنم تن گل را

Eşitmiş gül cəfasından səhər bülbül edər əfğan,Gülü jalə edib sədparə, almışdır qisas ondan.

چو گیرم کاکلَش را، تا کِشم سویِ خُودم ، آن مه،بقصد دوری من می گشاید عقد کاکل را

Tutub zülfündən istərkən çəkəm ağuşə ol yarı,Uzaqlaşsın deyə məndən, açar ilməkləri canan.

صبا را جویبار از موج در زنجیر می داردبجرم آن که با زلفت برابر گفت سنبل را

Səba çün söyləmişdir: zülfünə sünbül bərabərdir,Budur cürmü, onu zəncirə çəkmiş dalğalar hər an.

لباس عاریت را اعتباری نیست ای منعمز گلبن کم نه بر باده ده رخت تجمل را

Bu özgə paltarında yox vəfa, ey sahibi-sərvət,Deyilsən gül kolundan kəm, çıx ondan, qalgilən üryan.

چه جویم التفات از گلرخی کز غایت شوخیز اسباب کمال حسن می داند تغافل را

Nə üzlə gözləyim şəfqət o gül üzlü gözəldən kim,Kəmali-hüsnünə sanmış təğafül rəsmini bürhan.

نه ای عاشق ، اگر فکرِ نجات از قیدِ غم داری،چه نسبت با اسیر عشق تدبیر و تأمل را

Deyilsən aşiq, istərsən əgər qəmdən xilas olmaq,Əsiri-eşqdə olmaz belə tədbirlərə imkan.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. فضولی بی توکل راه دشوارست بر مقصدمده گر طالبی از دست دامان توکل را

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Füzuli, çox çətindir məqsədə varmaq təvəkkülsüz,Təvəkkül damənində əl çəkib də olma sərgərdan.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq