باز در دل ز غم عشق ملالی دارم
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
باز در دل ز غم عشق ملالی دارمچه دهم شرح چه گویم که چه حالی دارم
Eşqin ilə yenə könlümdə məlalım vardır,Nə dil ilə deyim, ey şux, nə halım vardır?
فکرم اینست که یابم ز بلای تو نجاتالله الله چه بلا فکر محالی دارم
Bir nicat axtarıram bunca bəlasından onun,Allah-Allah, nə bəla, fikri-məhalım vardır.
نشأه ساغر وساقی اثر قدرت کیستز تو ای زاهد افسرده سؤالی دارم
Sağərü saqidə ol nəş’ə kimin qüdrətidir?Səndən, ey zahidi-bizövq, sualım vardır.
منزلم کوی تو بس حاصلم اندوه و غمتمن تفاخر نه به ملکی نه به مالی دارم
Mənzilim kuyin ola, hasilim ənduhü qəmin,Başqa dövlət nə gərək, mülk ilə malım vardır.
چون نخندند به دیوانگیم اهل خردخسم از آتشی امید وصالی دارم
Xirəd əhlin niyə güldürməyə divanəliyim,Çör-çöpəm atəşə ümmidi-vüsalım vardır.
هست از تیر توام آرزوی پیکانیطمع میوه از طرفه نهالی دارم
Diləyim yalnız oxundan, gözəlim, peykandır,Meyvə dərməkçün əcəb türfə nihalım vardır.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. نیست در عشق فضولی روشم بر یک حالهر زمان فکری و هر لحظه خیالی دارم
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Yoxdur eşq içrə, Füzuli, mənə bir sabit yol,Hər zaman başqa fikir, başqa xəyalım vardır.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fuzuli-qezel-311
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Ey gül, nə əcəb silsileyi-mişki-tərin var,Vey sərv, nə xoş can alıcı işvələrin var!
Ey məzaqi-cana cövrin şəhdü şəkkər tək ləzizEy məzaqi-cana cövrin şəhdü şəkkər tək ləziz,Dəmbədəm zəhri-qəmin qəndi-mükərrər tək ləziz.
Ey müsəvvir, yar timsalinə surət vermədinEy müsəvvir, yar timsalinə surət vermədin,Zülfü rüx çəkdin, vəli, tabü təravət vermədin.
Ey saçın fikri qamu sevdalərin sərmayəsiEy saçın fikri qamu sevdalərin sərmayəsi!Olmasın başimdən əksik sərvqəddin sayəsi.
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Məni eşqə salan dilbər,Sən ha belə deməmişdin,
Arizin görmək ilə tərk-i dil ü can etdimArizin görmək ilə tərk-i dil ü can etdim,Bağrımı ləblərinin şövqi ilə qan etdim.
GeyindiBahar gəldi, çiçək açdı.Güllər qırmızı geyindi,
Mürəbbə: Nə fəğan eylərsən, ey dəli könülNə fəğan eylərsən, ey dəli könül,Dünya xublarının yoxdu vəfası.