هوای خاک درت باز در سر افتادستز هر چه هست مرا این هوا در افتادست

مرا چه کار به از آه و ناله است کنونکه کار با تو چو شوخ ستمگر افتادست

چرا ز چشم تو بر من نمی افتد نظریمگر که قاعده مردمی در افتادست

ز زلف یار صبا تا گشاده است گرهگره بکار دل درد پرور افتادست

من از کجا و نجات از بلا چنین که دلمبدام آن سر زلف معنبر افتادست

ز ذوق عشق بتان نیست عقل را خبریچرا که رتبه این ذوق برتر افتادست

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. فتاده است فضولی بخاک رهگذرتبیا که بی تو غریبی ببستر افتادست

Yenə də qapının torpağı havası başıma düşübdür,Hər nə varsa onda, mənə bu hava düşübdür.

Mənim üçün ahü nalədən yaxşı nə ola bilər ki, indi Işim sənin kimi zalim gözələ düşübdür.Nə üçün gözündən mənə sarı bir baxış olmur,

Məgər İnsanlıq qaydası aradan gedibdir,Səba yarın zülfündən düyünü açdıqda,

Dərd bəsləyən könlümün işini düyünləyibdir.Mən hara, bəladan xilas olmaq hara, belə ki, könlüm,

Ona görə ki, bu zövqün rütbəsi üstündür.Füzuli sənin yolunun torpağına düşübdür,

Gəl ki, sənsiz bir qərib yatağa düşübdür.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq