سنگ بیداد بتان آیینه دل را شکستهر تمنایی که در دل داشتم صورت نبست

Könlümün ayinəsin sındırdı ol ziyba mənim,Arizusu qəlbimin baş tutmadı əsla mənim.

وصل آن مه گر میسر نیست ما را دور نیستمقصدی داریم عالی همتی داریم پست

Gər müyəssər olmasa vəsli o mahin, yox əcəb,Məqsədim tək olmamışdır hümmətim vala mənim.

ز آتش دل بس که از هر زخم سر زد شعلهسوخت چون تیرت دمی هر کس که پهلویم نشست

Hər yaramdan şölə çəkmiş bunca qəlbim atəşi,Od tutar olsa yanımda yari-bipərva mənim.

جوهر هستی متاع وصل جانان را بهاستما کجا و این هوس ما را که می گوید که هست

Vəsli-cananın bəhası cövhəri-candır mənə,Canımı alsa, nə qəm var, böylə bir sevda mənim.

جای جز در دل مکن معشوق را گر عاشقیسنگ دل باید که باشد هر که شد آتش پرست

Qəlbdə yer eylə gər aşiqsən öz məşuquna,Gəbrəm, atəşdən vücudum eyləməz pərva mənim.

کام خواهی صبر کن پرویز وار ای کوهکنکی توان بر خورد از شیرین لبان با زور دست

Əxtəri-bəxtim yanıbdır bərqi-ahimdən, vəliDərdə bax, ulduzdan ahım seyr edər əla mənim.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. دل که در عشقت امید وصل و بیم هجر داشتسوخت وز تشویش نیک و بد فضولی باز رست

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Vardı könlümdə ümidi-vəsl, hicran qorxusu,Ey Füzuli, yandı könlüm, oldu biqovğa mənim.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq