Tənimdə zəxmi-tiğin çeşmi-xunəfşanə bənzətdim
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
Tənimdə zəxmi-tiğin çeşmi-xunəfşanə bənzətdim,Oxun kim, səf-səf ətrafındadır, müjganə bənzətdim.
Bəqayi-ruhimi bildim zülali-lə’li-nabindən,Həyatımdır dedim, bağrıma basdım, qanə bənzətdim.
Sökülmüş köksümü kim, doludur qəmzən xəyalilə,Həramilər yatağ mənzili-viranə bənzətdim.
Tənimdən incinib çıxmış rəvan can kimi peykanın,Neçük incinməsin, yetdikdə zövqün, canə bənzətdim.
Gözümdə bəslənib, qiymət bulan peykanını gördüm,Sədəfdə gövhər olan qətreyi-baranə bənzətdim.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Füzuli, öldürər hər dəm məni əhli-nəzər tə’niKi, neyçün yar lə’lin çeşmeyi-heyvanə bənzətdim.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fuzuli-tenimde-zexmi-tigin-cesmi-xunefsane-benzetdim
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Ey könül, yarı istə, candan keç,Səri-kuyin gözət, cahandan keç!
Ey geyib gülgün, dəmadəm əzmi-cövlan eyləyənEy geyib gülgün, dəmadəm əzmi-cövlan eyləyən,Hər tərəf cövlan edib, döndükcə yüz qan eyləyən.
Ey göz, ol nərgisi-xunxarə nigah etmə dəxiEy göz, ol nərgisi-xunxarə nigah etmə dəxi,Ruzigarım qəmi-eşq ilə siyah etmə dəxi!
Ey gül, nə əcəb silsileyi-mişki-tərin varEy gül, nə əcəb silsileyi-mişki-tərin var,Vey sərv, nə xoş can alıcı işvələrin var!