Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Çiçək mağazasının keçərkən qarşısındanFikirlər dəryasına qərq oluram hər zaman.
HekayətBir vaxt əkabirdən birisi bir günahkarın xüsusunda xəlifeyi-BağdadƏbu-Mənsura şəfaət elədi. Mənsur dedi ki, bu şəxsin çox böyük gü-
Bir sərgüzəşti-xuninHəmin sərlövhə ilə “Şurayi-ümmət” qəzetində layiqi-mütaliə bir roman təfriqə surətində nəşr olunmaqdadır. Qəzetin haşiyəsində böyük hərflərlə: “Təfriqəsinə başladığımız “Bir sərgüzəşti-xunin” romanını qarelərimizə bilxassə tövsiyə eyləriz” cümləsi yazılmışdır.Romanın müəllifi Katyul Mendes namında bir ədib olub, mütərcimi osmanlı ərbabi-qələmindən Əli Nüsrət əfəndidir.
Qəsidə 10حبیب فضل حق احمد که میر عاشقانستیدو عالم را به زیبایی امیر و مهربانستی
Məsnəvi 8برادر عزیز را سعادت ابدی مساعد باد و برضا و لقانا رسید،از دنیا مرواد، بالنبی وآله الامجاد روزی چندست که سلطان معشوق حقیقی از افق دل ربانی بر عاشقان کرشمهای عجب می کند،گاهی بغمزه تشریف میدهد وگاهی بغم تهدید و من می گویم،بیت :چون وصلت قاسم بخدا بی شکیست
Tərkibbənd 1سوری که حور در وی پیرایه برگشایدرضوان که نثارش عقد گهر گشاید
Şahnamə və yaxud QaracanaməƏrrəhman... əlləməl-Quran,Xələqəl-insan... əlləməhül-bəyan.
Kəndə traktor gəlirIKənd boşalıb, kimsə yox,
Heydərbabaya salam, II hissəHeydərbaba, gəldim səni yoxluyam,Bir də yatam qucağında yuxluyam,
Qəsidə: Ey cahan dövlətinə səy qılan talibi-malEy cahan dövlətinə səy qılan talibi-mal,Dövlətə səy eyləmə, axirəti yadına sal
Karvan gedir...Yəqin tanıyırsınızŞamaxını, uşaqlar,
Məsnəvi 1ای وجودت به ذات خود قایمذات پاک تو قایم و دایم
Şikayətin sonuZalım kəfsin min başı var, min rəngi var dunyada,Hər an başqa cilvə ilə uz gostərir bir əda.
Səfirə məktub“Ya şəhid gərək, ya intiqam almaq gərək”*Füzuli*
O göylərin altındaO göylərin altında səni tərk edən zaman,Tələsik addımlarla mən çıxanda otaqdan,
Azərbaycan dünya gəzirSevimli dirijorumuz*Niyaziyə ithaf edirəm*
Aşıq Valeh ilə aşıq Feyruzun deyişməsiTürkiyə Soltanlığında Feyruz adlı məşhur, ustad bir saz aşığı olur. Bir gün soltanın qonaqlıq məclisində Feyruzun çalıb-çağırması çox xoşa gəlir. Soltan deyir:– Aşıq Feyruz bugünkü məharətinə görə sənə nə versəm məndən razı qalarsan. Feyruz fürsəti fota verməyərək deyir: – Soltan sağ olsun 70 kəndin ağalığını mənə versən, ömür boyu sənə qul olaram. Bu ağır şərtdən yaxa qurtarmaq üçün Soltan deyir: – Aşıq Feyruz əlinə sənəd verəcəyəm, burdan keç Azərbaycana. Azərbaycanın hər mahalında meydan açıb, qalib gəlib, bağladığın ustadların sazlarını mahal ağasının sənədi ilə mənə təqdim etsən, sənə 70 kəndin ağalığını verərəm. Bu məqsəd ilə aşıq Feyruz Azərbaycanın bir neçə mahalında üstünlük əldə edəndən sonra Şuşa qalasına gəlir. Xanlıqdan əhvalatı aşıq Valehə çatdırırlar. O vaxt aşıq Valehin 80-dən yuxarı yaşı olur. Zərnigar və nəvələri Valehin bu meydana getməsinə razı olmurlar ki, qocalmısan indiyənə qədər qazandığın adını batıra bilərsən. Valeh deyir:
Şərəfnamə, fəsil 49Ey saqi, durma, gəl, sevindir məni!Şəncərflə yoğrulmuş odlu civəni
Qəsidə 109Gəldi xəzan mövsümü, köçdü bu yerdən bahar,Meynə küləkdən əcəb ağladı hey zar-zar.
Qəsidə 18Gül gəldi, yenə gülşəndə cənnət lətafəti var,Yer tər otdan səma rəngi almışdır.
Qəsidə 159خداوندا ترا زیبد خداوندی جهان کردنکه تو دانی ز بدخواهان جهان جان جهان کردن
Qəsidə 30Dodağını şəkərçin bağlayan nazəninlər,Saçarlar səhər kimi gülüşlərindən şəkər.
Qəzəl 911Fələyin min kələyi, fitnəsi var, yatmaginan,Körpünün altına daim sel axar, yatmaginan.
Atəşkədə, fəsil 25شد چو سست از شهسوار دین رکابکرد رو با مرکب صرصر شتاب
Cami-Cəm, fəsil 32Səndən sorsalar ki, bu iki cahan,Demisən, insanda olmuşdur pünhan.
Qəsidə 23ای سیه مار جهان را شده افسونگرنرهد مار فسای از بد مار آخر
Azad ilhamEy azad ilhamım, gülər üzünləSəhərin rəngini seyrə dalanda,
Həqqül-yəqin, fəsil 4مقدمه- شدت ظهور مدرک مانع ادراک بود، به مثابت ظلمتی که از ادراک قرص آفتاب به دیده رسد: واضله اللّه علی علم.دیگر- ادراک ادراک جز به واسطۀ امری داخلی و یا خارجی حاصل نشود که آن آیات آفاق و انفس است: ان فی خلق السموات والارض و اختلاف اللیل و النهار لآیات لاولی الالباب.
Yaxşı arxaGünlərin bir günündə,Qalın meşə içində
Tərtərhes nəğmələriI**Yenə könlüm uzaqlarda,