Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
این حضور عاشقان است، الصلاصحبت صاحبدلان است، الصلا
Min üç yüz idi, əlliyə yetdi yaşımMin üç yüz idi, əlliyə yetdi yaşım,Kafur kimi qəmdən ağardı başım.
Oğul o kəsdir ki, ömrü boyuncaOğul o kəsdir ki, ömrü boyuncaTutduğu əməldən peşman olmasın,
Qitə 65هرکه را دهر از عمادالدین بدل دوری دهدجانش را جاوید پیش دیو مزدوری دهد
Rübai 68در کوی توام سینه پر سوز افگندوز روی توام دور بدآموز افگند
Keçsəydi xoş günüm gər o zülfi-siyah iləKeçsəydi xoş günüm gər o zülfi-siyah ilə,Hərgiz şikayət etməz idim suzi-ah ilə.
Cavab verməliyəmMən atayam, sən – oğul, xalqımın qarşısındaHər bir hərəkətinçün cavab verməliyəm mən.
Qəzəl 139صحیفهایست به انشای کاتبان ازلکه از حصار دعا کوته است دست خلل
Qəzəl 124ما میرویم داده تو را یادگار دلنازک بود حکایت دل زینهار دل
Qəzəl 1152بلبل رنگین نوایی بر سر کار آمده استآب و رنگ تازه ای بر روی گلزار آمده است
Rübai 95Hər gün fələk mənə verir yeni qəm,Edir alçaqların əlilə sitəm.
Qəzəl 113آنکه رخ عاشقان خاک کف پای اوستبا رخ او جان ما، در دل ما جای اوست
Qitə 35İki sinfə bölünmüş əhli-cahan,Biri elm əhlidir, biri cahil.
Çü nakş eyledi ol halik bu sûretde heyûlâsınÇü nakş eyledi ol halik bu sûretde heyûlâsınMisâl eyledi diyesin ana firdevs-i a'lâsın
Qəzəl 428یک جام به جانی دهد آن ساقی خودکامالمنة لله، زهی بخت و سرانجام؟
Qəzəl 7ای چون فلک از عشق تو سرگشته سر ماسودای تو زد آتش غم در جگر ما
Cənnət kimidir havası GürcüstanınCənnət kimidir havası Gürcüstanın,Var Kəbə kimi səfası Gürcüstanın:
Arzulardır büsatı dünyanınArzulardır büsatı dünyanın,Arzular olmasa, büsat da bitər.
Qitə 66مرا رنج بسیار و کم روزگاربشادی کسم نیست آموزگار
Rübai 73دوش ار چه دلم ز درد هجران پر بوداندیشه من درازی شب بفزود
Hər kəs cahanda dost ola bir xeyirxah iləHər kəs cahanda dost ola bir xeyirxah ilə,Keçməz həyatı naleyü fəryadü ah ilə.
Xəzansız çiçəklərDöyüş illərinin təcrübəsiniCavan nəsillərə ötürən oldum.
شمارهٔ ۱با آن گل خودرو که عیانش نتوان یافتداریم بهاری که خزانش نتوان یافت
Qəzəl 127چو ترک من بگشاید بر ابروان کاکولهزار دل برباید به یک دم آن کاکول
Qəzəl 1159هر غباری گرده چابک سواری بوده استهر سر خاری خدنگ جان شکاری بوده است
Rübai 101Fələkdən yaxşılıq görməmiş bir kəs,Ondan xoşluq umma ömrünə əbəs.
Qəzəl 124ز ما بودی، جدا بودن روا نیستیکی گفتی، دویی کردن سزا نیست
Rübai 35Ey könül, darısqal dünyanı burax,Get geniş fəzalı fənayə ancaq.
Zülfünle delü gönül âşüfte degül midürZülfünle delü gönül âşüfte degül midürFitne gözün esrükdür hîç hufte degül midür
Qəzəl 432من از سودای جانان نیم مستمبده، ساقی، می گلگون بدستم