Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
گل در قرق عرق کند از شرم روی توصافی به کوچها دود از جستجوی تو
Dil niçesi söylesün dilde ne dil var dururDil niçesi söylesün dilde ne dil var dururHâli gerek anlaya kimde ki dil var durur
Qəzəl 148نیست تاب درد غربت جان افگار مرابا قفس آزاد کن مرغ گرفتار مرا
Qəsidə 205به خراسان شوم انشاء اللهآن ره آسان شوم انشاء الله
Qəzəl 713ای ز زلفت عقل در دام آمدهنرگست با فتنه همنام آمده
Kişi ki sevmeye sini i begüm cânı mı varKişi ki sevmeye sini i begüm cânı mı varDepelerlerse anı şer' ile di kanı mı var
Pərakəndə şeir 150خیال طره او در دل خراب گذشتچه موج بود که مستانه بر حباب گذشت
Qəsidə 207سر تابوت مرا باز گشائید همهخود ببینید و به دشمن بنمائید همه
Qəzəl 717عاشقان درد کش را دردی میخانه دهاز قدح کاری نیاید، بعد ازین پیمانه ده
Komadı hecrün yüregümde ramakKomadı hecrün yüregümde ramakKiçi barmağun kılalı ayı şak
Qəzəl 150شد یکی صد شورش عشق از نصیحتگر مراکشتی از باد مخالف گشت بی لنگر مرا
Qəsidə 222بردار زلفش از رخ تا جان تازه بینیوز نیم کشت غمزهاش قربان تازه بینی
Qəzəl 724دل جفت درد و غم شد زان دیلمی کلالهگل را قبول کم شد زان روی همچو لاله
La'li meyiyle gönül bî-haber olmış dururLa'li meyiyle gönül bî-haber olmış dururZülfi hevâsıyile derbeder olmış durur
Qəzəl 156نیست ممکن بر گرفتن دیده از رویش مرااره گر بر سر گذارد چین ابرویش مرا
Rübai 62ناوکزن سینهها شود مژگانتافسونگر دردها شود مرجانت
Qəzəl 726ای روشن از رخ تو زمین و زمان همهتاریک بیتو چشم همین و همان همه
Gönül varın oda urdı ta'âlallâh ta'âlallâhGönül varın oda urdı ta'âlallâh ta'âlallâhKaşun peyveste yay kürdi ta'âlallâh ta'âlallâh
Qəzəl 159می کشد هر دم ز بی تابی به جایی دل مرانیست چون ریگ روان آسایش منزل مرا
Rübai 112توفیق رفیق اهل تصدیق شودزندیق در این طریق صدیق شود
Qəzəl 740با دگری بر غم من عقد وصال بستهایورنه به روی من چرا در همه سال بستهای؟
Yüregüm kanlu göziyçün kana gelmez nideyümYüregüm kanlu göziyçün kana gelmez nideyümZülfi kâfirdür anun îmâna gelmez nideyüm
Pərakəndə şeir 162تا عارضت ز آتش می برفروخته استبر آسمان ستاره خورشید سوخته است
Rübai 171دل کوفتهام چو تخمکان ز آتش قهرلب شسته به هفت آب ز آلایش دهر
Qəzəl 750ای که دیگر بیگناه از من عنان پیچیدهایدشمنی کردی روی از دوستان پیچیدهای
Niçe niçe ser-i zülfünde pîç ü tâb olısarNiçe niçe ser-i zülfünde pîç ü tâb olısarYürek toluça şerâb u ciğer kebâb olısar
Pərakəndə şeir 163زلفت که همچو شام غریبان گرفته استصبح نشاط در ته دامان گرفته است
Rübai 182دل، سُغْبهیِ عشقِ توست، با تن مَسِتیزاینک دل و تن، تو راست؛ با من مَسِتیز
Qəzəl 755با این چنین بلایی، بعد از چنان عذابیراضی شدم که: بینم روی ترا به خوابی
Ne cânsın sen begüm bu cân içindeNe cânsın sen begüm bu cân içindeKi tevhîd oldun uş îmân içinde